Spender or Saver

De titel van deze blog had ook cd van jou cd van mij kunnen zijn 😉 In deze blog schrijf ik over de verdeling van de spullen na een relatiebreuk. Zelf heb ik dat helaas 2 keer ervaren. Daarnaast merk ik in mijn omgeving dat geld vaak een grote rol speelt en dat mensen hier verschillend over denken en uiteraard dan ook anders mee omgaan. In deze blog wil ik hier aandacht aan schenken. In de loop der jaren is er gelukkig wel het één en ander veranderd, dat lees je helemaal onderaan de blog.

afbeelding afkomstig van https://familyfinancialpartners.com/

In mijn studententijd ben ik in 2000 gaan samenwonen met mijn vriend in Eindhoven. Ik woonde al op kamers en had al enkele spullen staan op mijn studentenkamer. Hij studeerde in Nijmegen en woonde bij zijn ouders. Voor de 2 persoons studentenkamer waar wij gingen samenwonen hebben wij samen enkele apparaten gekocht voor de keuken en een wasmachine. Binnen 1 jaar gingen wij uit elkaar en begonnen de onderhandelingen over de gezamenlijk gekochte spullen. Ik bleef in het appartement wonen en uiteindelijk heb ik alle spullen overgekocht. Het was natuurlijk een wijze les om zaken vantevoren goed af te spreken als alles nog goed gaat. Op dat moment denk je echter vaak dat is niet nodig om dit onderwerp te bespreken of iets vast te leggen.

Een ezel stoot zichzelf niet 2 keer aan dezelfde steen zou je zeggen. Echter maakt liefde ook blind en ben ik iemand die vertrouwen heeft in het beste van de ander. Bij samenwonen leg je vaak nog niet direct zaken vast op papier. In mijn leven kwam dat pas later dat er afspraken werden vastgelegd over bezittingen, tegelijk met een life event in mijn leven (huis kopen en trouwen) . Life events zijn momenten in je leven die een impact hebben en tevens zijn dit momenten in de tijd die je later nog goed kan herinneren. Ik heb daar in 2009 mijn proefschrift over geschreven. Je kan samen een briefje schrijven, het is echter verstandig om dit vast te laten leggen bij een notaris. Voordat wij ons huis kochten in 2007 hebben wij dat ook gedaan bij een bevriende notaris van de andere familie. In 2008 zijn wij getrouwd in gemeenschap van goederen, achteraf heb ik hier wel spijt van gehad. Zoals ik al bij het begin van de blog schreef heb ik vertrouwen in de ander. Dit vertrouwen heeft echter flinke deuken opgelopen.

bron: https://www.vastelastenbond.nl/blog/uit-elkaar-of-scheiden-hoe-zit-het-met-de-autoverzekering/

Tijdens mijn zwangerschap kochten wij een andere auto, een gezinsauto. Ik werd dan toch Phoebe uit Friends die graag een voetbalmoeder wilde worden met een volvo 😉 De tweedehands volvo kostte ruim 14.000 euro in 2010. Ook al waren wij in gemeenschap van goederen getrouwd, mijn man en ik hadden naast een gezamenlijke en/of rekening ook gescheiden rekeningen, zowel lopende rekening als spaarrekening. Dat wilde hij graag, prima ik respecteer dat en op die manier had ik zelf ook een bepaalde mate van controle en inzicht in mijn geld waar ik hard voor gewerkt en gespaard had. Voordat wij de auto gingen ophalen heb ik bijna een hele nacht wakker gelegen, ik had nog nooit zoveel geld uitgegeven. Gezamenlijk betaalden wij 4.000 euro en ik betaalde de overige 10.000 euro vanuit mijn gespaarde geld. Nadat wij deze volvo hadden opgehaald reed ik in de tweedehands opel corsa, die mijn man van zijn ouders gekregen had, alvast naar mijn schoonouders. Mijn man en zijn vader gingen de auto registreren, aangezien de opel corsa op zijn naam stond hebben ze dat met de volvo ook gedaan. Ik had daar totaal niet over nagedacht, pas bij de scheiding merkte ik de gevolgen van deze actie. Uiteraard ging ik op dat moment, van de auto op zijn naam zetten, er ook vanuit dat wij nog lang en gelukkig zouden leven en dan wel samen 😉

Volvo met stickers van mijn gezin (my family uit Australië);
uitzwaaien voor de 1e vakantie zonder mama in tijd van echt-scheiding (2018)

De volvo heeft 8 jaar op de naam van mijn man gestaan en dus ook de autoverzekering. Bij de scheiding en de onderhandeling over de spullen gaf ik aan dat ik een tijdje zonder auto wilde leven. Bovendien kon mijn bijna ex-man anders niet makkelijk met de kinderen naar zijn ouders gaan terwijl ik nog de mogelijkheid had van het openbaar vervoer (trein). Doordat wij in gemeenschap van goederen waren getrouwd werd mijn inleg van 10.000 euro nergens meegenomen bij de financiële afrekening. Dat kan gebeuren en is helaas “part of life changes”. Echter werd ik daarnaast er ook mee geconfronteerd, nadat ik weer een auto kreeg, dat ik met de autoverzekering weer opnieuw kon starten. Ik had al die jaren geen schadevrije jaren opgebouwd. Die schadevrije jaren stonden op de naam van mijn ex. In een land als Nederland moet dat wat mij betreft toch anders geregeld worden, dat is mijn persoonlijke mening. Tijdens onze mediation hebben wij alleen gekeken naar de huidige waarde van auto en ik ontving bij de financiële afhandeling van de scheiding de helft van de huidige dagwaarde.

Op deze blog uit 2019 lees ik met welke overige kosten of waarden je rekening kan houden bij de verdeling van auto en bijbehorende zaken; https://www.vastelastenbond.nl/blog/uit-elkaar-of-scheiden-hoe-zit-het-met-de-autoverzekering/

De kinderen stelden na de scheiding veel vragen, zoals “met wie gaan wij nu naar Australië?” of “wie heeft het meeste geld?”. Dat ging er in de hoofden om van de kinderen. Ik geef de kinderen steeds mee dat geld niet het belangrijkste is in het leven. Liefde en jezelf kunnen is wat mij betreft veel belangrijker en dat wil ik graag meegeven aan de kinderen. Zelf ben ik sowieso niet zo materialistisch ingesteld als andere mensen in mijn omgeving.

2 cadeau’s voor de kinderen van Spirit in Style;
flesje met briefjes “geluk zit in de kleine dingen” voor mijn oudste zoon
dromenvanger voor bij zijn bed voor mijn jongste zoon

Met de kinderen heb ik hier mooie gesprekken over en dan zeggen wij kan geld maar één keer uitgeven, dus het is goed om daarover na te denken. Uiteraard is het ook weleens goed om een impuls aankoop te doen, zodat je ook weet hoe dat voelt. En als je daar achteraf spijt van hebt, dus dat het voelt als miskoop dan heb je daar hopelijk ook weer van geleerd. Dat is ook wat ik de kinderen wil meegeven, bewust omgaan met geld. Zelf heb ik een hele tijd erg zuinig geleefd, ook met in het achterhoofd toekomstplannen (bouwen schuurwoning) waar ik liever mijn geld aan uit wil geven dan materialistische zaken of uiteten. In mijn genen zit wel een bepaalde zuinigheid en het sparen voor later. Tijdens mijn getrouwde leven gaf ik ook liever geld uit aan mijn kinderen, belevingen en ervaringen en andere mensen. Na de scheiding voelt het enorm bevrijdend dat ik nu zelf mijn eigen keuzes hierin kan maken.

In de loop der jaren is er wel het een en ander veranderd wat betreft trouwen. Sinds 1 januari 2018 geldt automatisch een beperkte gemeenschap van goederen. Erfenissen en schenkingen vallen niet in de gemeenschap. Dat geldt ook voor de bezittingen en schulden die alleen van u waren. Voor mij kwam dit helaas 10 jaar te laat. Dat neemt niet weg dat ik het goed vind dat dit is gewijzigd.

Trouwdag

18 | 07 | 2008 dat is de datum van onze trouwdag en wat was het een prachtige dag. Ik had de film daarvoor al in mijn hoofd afgespeeld om die dag optimaal te kunnen GENIETEN. Dat heb ik zeker gedaan, samen met familie en vrienden. Onze dierbaren die wij op dat moment er graag bij wilden hebben om dit samen met ons te vieren. In deze blog blik ik terug; naar de momenten van na de scheiding en hoe ik het terug kijk op het verleden en bepaalde zaken ook loslaat om verder te gaan. Nieuwsgierig, lees dan vooral verder voor een inkijkje in mijn leven en gedachten 😉

De mensen die mij kennen weten dat ik iets met cijfers en met name data heb, zo ken ik de meeste verjaardagen en data van belangrijke gebeurtenissen uit mijn hoofd. Zowel van mijzelf als van mensen om mij heen. En dat was al voordat ik met mijn afstuderen en PhD project aan levensgebeurtenissen en levensloop werkte 😉

samen met mijn vader op de foto

Trouwdag in 2008
Zomer 2008 was onze dag, de dag dat wij gingen trouwen. Daar werd naartoe geleefd en met een strakke planning werden de voorbereidingen getroffen. Op de dag zelf (18 juli) kwam Mattijs mij ophalen bij ons appartement met de oldtimer van zijn ouders. Wij reden samen naar de trouwlocatie de Burgh in Eindhoven waar Cindy ons in het bijzijn van familie en vrienden in de echt verbond. De locatie was prachtig, een intieme locatie met muzikale begeleiding van vrienden; Tessa, Jamie en Paul. Na een korte fotoshoot buiten reden wij naar de TU/e voor de uitgebreide fotosessie in Vertigo. Het feest en diner vond plaats in ’s Gravenmoer in de tuin van Mattijs zijn ouders met een tent en de catering van Heesterakkers. Elk jaar rond deze dag bekijk ik het mooie fotoboek van de fotograaf Clark Reid. Gewoon om nog even na te genieten van deze prachtige dag. Uit ons huwelijk zijn namelijk twee geweldige kinderen voortgekomen ♥️ STIJN en BRAM ♥️

Trouwdag vieren
Elk jaar vierden wij onze trouwdag, eerst met uitstapjes en overnachtingen en laten ook met de kinderen met een etentje. Het laatste weekendje weg was volgens mij in 2014 toen ik daarvoor mijn trouwjurk nog aangepast had met de kinderen voor een fotoshoot. Stijn en Bram mochten bij opa en oma logeren en ik ging op weg naar Rotterdam om Mattijs op het werk te verrassen. Nadat wij met zijn collega’s geproost hadden op het weekend hebben wij bij Citizen M geslapen. De volgende dag met de kinderen de fles champagne geopend om te proosten op Mattijs zijn vast contract samen met zijn ouders. Jaren daarna hebben wij met de kinderen op leuke plekken in Eindhoven gegeten en geproost.

Trouwdag niet meer vieren
Tien jaar na onze trouwdag besloten wij uit elkaar te gaan. Dat 10 jarig jubileum en de bouw- en wij graven alvast het gat voor de kelder- borrel in Mierlo ging niet door…. bizar, de plannen die ik in mijn hoofd gemaakt had vielen ineens in duigen… dat was heel snel schakelen en in de regelmodus voor de scheiding met hulp van de mediator. In 2018 ben ik op onze trouwdag naar Groningen gegaan voor mijn werk. Ons 5 jarig jubileum hadden wij ook samen in Groningen gevierd, dus dit was heel dubbel maar ook weer fijn om hier nu alleen te zijn. Een trip down memory lane maar ook om mezelf te laten zien dat de emoties er mogen zijn en ik hierdoor ook sterker wordt.

Mijn ringen vervangen door deze prachtige ring met maansteen

Afscheidsritueel
Mijn verlovingsring en trouwring had ik nog om mijn vinger op dat moment. Ik had mezelf voorgenomen om die op deze dag af te doen op een moment (en locatie) dat goed zou voelen. In een mooie winkel heb ik een andere ring voor mezelf gekocht, een ring met een maansteen. In de avond ben ik Groningen gaan verkennen op een OV fiets en ben ik bij de Aletta Jacobs hal gestopt. Daar heb ik op mooie muziek mijn verlovingsring en trouwring afgedaan en aan mijn ketting gehangen om vervolgens aan deze lege vinger mijn nieuwe ring te doen. Dit was een eerste stap in mijn rouwproces. Vanaf nu ben ik getrouwd me MEZELF 🙂 Ojee…

verlovings- en trouwring aan mijn ketting bij Boeddha hangertje en de ring met maansteen om mijn vinger

Loslaten en verwerken
Van mijn ouders kreeg ik een mooie ring van Happinez met de tekst “you can always begin again”. En zo had ik ineens 2 mooie nieuwe en symbolische ringen aan mijn vingers. Later in 2018 heb ik samen met de kinderen nog een andere ring uitgezocht bij Spirit in Style in Nijmegen. Wij hebben samen een ring uitgezocht met 3 granaatstenen; voor mijn beide kinderen een granaatsteen en voor mama eentje. Meestal draag ik deze ring aan mijn linkervinger zodat ik altijd aan de kinderen denk en ze dichtbij mij draag.

met dank aan het vakwerk van Arjen Lemmens

Van trouwring naar prachtig sieraad
Mijn trouwring lag in de lade en ik wilde daar ook iets mee doen. Goudsmid Arjen Lemmens heeft van mijn trouwring een prachtig sieraad gemaakt; een hanger voor een ketting. In deze hanger zijn de vingerafdrukken van de kinderen verwerkt. Samen met de kinderen zijn wij naar zijn atelier in Bergeijk gegaan voor het maken van de inkt vingerafdrukken. In december 2019 hebben wij samen de ketting met hanger opgehaald. Voor mij was dit een mooi moment en weer een stap die ik gezet heb. Mijn trouwring heb ik zo toch een 2e leven gegeven en ik ben erg blij dat er iets moois (de vingerafdrukken) van de kinderen, die uit ons huwelijk zijn voortgekomen, erin verwerkt is. Vanaf die dag draag ik deze ketting heel vaak.

de vingerafdrukken van Stijn en Bram

Loslaten van het verleden

Bij mijn (online) yoga lessen starten wij vaak met een intentie voor de les of de week. Gisteravond had ik de intentie uitgesproken: loslaten en emotionele bagage uit het verleden uit mijn rugzak gooien. Een paar weken geleden heb ik de intentie verbondenheid in vriendschappen opgeschreven. Dat is iets wat ik belangrijk vind in het leven. Vriendschappen kunnen veranderen doordat je zelf verandert door zaken die je meemaakt op je levenspad of dat de ander verandert. In deze blog wil ik mijn ervaringen delen.

Dit liedje kwam voorbij op radio 2 en het triggerde mij

Zoals iedereen wel weet zijn er verschillende vriendschappen en gelukkig kan je er meerdere hebben naast elkaar. Er zijn vrienden waar je vooral lol mee maakt, waarbij je jouw zorgen deelt of (af en toe) klaagt, waarmee je bepaalde interesses of hobby’s deelt of juist op op veel vlakken op dezelfde golflengte zit of in dezelfde levensfase. Vriendschappen sluit je op verschillende momenten in je leven. Zoals ik al bij de kinderen merk start dat op de basisschool. Tegen de tijd dat je op de middelbare school zit verwateren bepaalde vriendschappen, andere vrienden blijven of wellicht worden er vriendschappen verbroken doordat er een ruzie is of iemand er een punt achter zet. Dat is vaak een proces dat niet heel bewust beleefd wordt.

Reflecterend op mijn eigen levensloop zijn er diverse vriendschappen opgebouwd gedurende mijn schooltijd (basisschool en middelbare school). Vervolgens zijn er vriendschappen ontstaan tijdens mijn studietijd en werkende leven. Met de kinderen in mijn leven ontstaan er ook weer nieuwe vriendschappen met ouders van kinderen uit de klas, het voetbalteam of bij andere sociale activiteiten. Helaas zijn er ook vriendschappen verwaterd of verbroken door omstandigheden. Dat hoort bij het leven…

In eerdere blogs heb ik al geschreven over vriendschappen en de column van Ellen Deckwitz in de NRC Next over Therapietijd. Door de scheiding en alles wat ik daarvoor al meegemaakt heb ben ik zelf veranderd en daardoor zijn mijn relaties met vrienden anders geworden. Sommige vriend(inn)en zie en spreek ik meer en anderen minder. Ik heb het daar zeker moeilijk mee gehad, maar “what doesn’t kill you makes you stronger”.

De stappen van loslaten heb ik doorlopen voor mezelf, een vriendschap moet van 2 kanten komen en als dat niet meer zo is dan is het tijd om los te laten. Zelf heb ik ervaren dat ik letterlijk buikpijn kreeg toen ik bij een vriendin op bezoek was. Dat was erg confronterend, maar achteraf een signaal van mijn lichaam. Bij Happinez las ik ook het stuk over ontvrienden in het echte leven. De manier van vriendschap verbreken door niet meer te reageren past niet bij mij. Dan zet ik er liever een punt achter, dat geeft duidelijkheid. Dat wordt in het stuk ook wel dapperder genoemd vergeleken met de “niet moedigste methode” van laten verwateren.

Voor mijn gevoel heb ik het goed afgesloten door 4 punten te benoemen (excuses, vergeven, dankbaarheid en houden van) en ik heb een poging gedaan om geen verwijten te maken en zoveel mogelijk bij mezelf te blijven. In mijn andere blog een betere wereld lees je meer over dit boek dat ik in het verleden gelezen heb.

Andere inspiratiebronnen of boeken die ik met veel plezier gelezen heb of juist veel emoties hebben losgemaakt bij mij zijn (1) Als jouw leven een cirkel is, waar sta je dan? Van Inez van Oord en (2) Je kunt het maar één keer doen van Barbara van Beukeringen. In deze bizarre tijd met veel sterfgevallen rondom Corona was dit een boek dat ik graag wilde lezen. Het heeft veel losgemaakt en voor mij duidelijk gemaakt wat ik wil loslaten. Tegelijkertijd heeft het ook inzicht gegeven in wat ik echt belangrijk vind in mijn leven en waar ik mijn tijd en energie aan wil besteden.

Dit boek heb ik in 1 keer uitgelezen tijdens mijn City trip met de boyz naar Parijs, genieten!

Jeugdjournaal: kinderen van gescheiden ouders in Corona tijd

Ik was erg blij dat er op donderdag 23 april bij het Jeugdjournaal aandacht werd besteed aan kinderen met gescheiden ouders. Als ouder heb ik veel vragen maar ik kan mezelf voorstellen dat de kinderen dat ook hebben. Er zijn vaak al andere regels bij papa en bij mama in huis, maar hoe gaat dat nu? In deze blog schijf ik daar kort iets over en kan je de link vinden om het video fragment terug te kijken bij het Jeugdjournaal.

Iedereen probeert zijn sociale kring zo klein mogelijk te houden in verband met Corona besmettingen en voor de ouderen in onze omgeving. Als co-ouders is dat best ingewikkeld als je niet weet hoe het sociale leven van de ander eruit ziet of hoe degene met de regels en richtlijnen van het RIVM om gaat. Uiteraard heb ik geen behoefte aan details over het sociale leven van mijn ex-man, begrijp mij niet verkeerd. Echter probeer ik risico’s voor mijn ouders, opa en oma van mijn kinderen, te beperken. Mijn kinderen zien wel de kinderen van de vriendin van papa. Die kinderen gaan weer met hun papa mee en zo worden de sociale netwerken snel uitgebreid…

Goede les om het één en ander los te laten en het vertrouwen te hebben dat alles goed komt met onze gezondheid (van mij en de kinderen) en natuurlijk van mijn familie en naasten. Klik op de afbeelding om het fragment te bekijken.

Mocht je hierop willen reageren, dan kan je jouw reactie achterlaten hieronder. Indien je die optie niet ziet klik dan op de titel van deze blog zodat het wel in beeld verschijnt 😉

Mijn scheiding en rouwproces

Op deze dag (20 april) hebben wij 2 jaar geleden onze kinderen het verdrietige nieuws verteld dat papa en mama gaan scheiden. In deze blog wil ik mijn persoonlijke verhaal rondom de scheiding met je delen. Misschien heb je er iets aan als je zelf ook door dit (rouw)proces gaat. Het schrijven van dit verhaal heeft in ieder geval mezelf geholpen om alles een plek te geven. Dat hoort er natuurlijk ook bij, het verwerkingsproces van alles wat er was en niet meer is…

Scheiding, hoe ging dat bij mij?
Op maandag 16 april 2018 viel het besluit, wij gaan uit elkaar en scheiden. Het fundament van ons huwelijk vertoont blijkbaar ernstige gebreken en de droom van een schuurwoning bouwen in Mierlo gaat hem niet meer worden. De stekker uit dit mooie nieuwbouwproject ging er al eerder uit op 25 maart 2018. Het nieuws van de scheiding delen wij met ouders, zussen en broer. De rest van de week houden wij het voor onszelf aangezien wij het nieuws eerst met onze kinderen (destijds, 7 jaar  en 5 jaar) willen delen. Dat is dus al een lastige week en moeilijk voor mij want ik deel graag dingen die ik meemaak of die mij bezig houden met andere mensen.

Instagram post: verdrietig maar maar, wij gaan uit elkaar.
Geen tinnen huwelijk in 2018 #verdriet #scheiden #ikgeloofingeluk

De kinderen pakken het nieuws redelijk goed op als wij het op vrijdagmiddag 20 april 2018 na school vertellen. De oudste heeft het er het moeilijkst mee en zegt dat hij met z’n 4-en in dit huis wil blijven wonen. Hij vraagt ook al of dit vanaf morgen al zo is en ik leg uit dat dit wel even duurt. In kindertermen en tijden vertel ik dat wij eerst de 6e verjaardag van zijn broertje op school vieren en dan in de meivakantie met de grote mensen en dat wij met z’n 4-en nog naar de Efteling gaan. Dat vinden ze leuk en de jongste zegt dat hij graag in de BOB baan wil. Uiteraard wordt er ook geknuffeld en de tranen weggeveegd, deze emoties mogen er zijn. Wij vertellen ook dat wij geen ruzie meer willen maken. Alhoewel mijn ex-man het ruzie noemde en ik discussie of verschil van mening, zo zie je hier ging het dus ook mis…

Regelzaken
Bij een scheiding komt veel bij kijken. Wij hebben de hulp van een mediator ingeschakeld om alles goed te regelen en met name de belangen van de kinderen te behartigen. Dit gehele proces heeft bij ons toevallig exact 6 maanden in beslag genomen van contact leggen (28 mei) tot en met de inschrijving van de echtscheiding in de registers bij de Burgerlijke Stand bij de gemeente (28 november). Om een idee te geven van dit proces, na ons kennismakingsgesprek hebben wij 7 sessies gehad om het ouderschapsplan op te stellen en invulling te geven aan het convenant voor onze echtscheiding. Nadat deze documenten getekend waren is dit aan de rechtbank voorgelegd en vervolgens ingeschreven bij de registers (huwelijksgoederen register en register Burgerlijke Stand).

Ik kan nu echtgenieten 😉

Gescheiden maar toch verbonden
Na onze scheiding hebben wij natuurlijk nog veel met elkaar te maken doordat wij samen twee kinderen op de wereld gezet hebben. Samen hebben wij de zaken zo goed mogelijk proberen te regelen voor de kinderen in het ouderschapsplan. Daarin hebben wij een 2 wekelijks schema opgenomen waarin staat wanneer ze bij papa of mama verblijven. Dit geeft duidelijkheid voor iedereen en schept weer nieuwe regelmaat en rust in onze levens die op z’n kop (hebben ge)staan. Daarnaast hebben wij regelmatig overleg over zaken betreft de kinderen, zoals school, opvang, sport en andere (regel)zaken die spelen. Dit gaat de ene keer makkelijker dan de andere keer, maar ook dat hoort erbij. Bij ouders die nog wel bij elkaar zijn loopt ook niet altijd alles soepel, of wel dan?! Positief co-ouderschap is in ieder geval mijn streven 🙂 En volgens mij lukt dat aardig.

boek van Carlijne Vos

Verwerken scheiding
Naast alle regelzaken gaat het leven gewoon door, werk, school voor de kinderen, verjaardagen, sport activiteiten en sociale afspraken. Het is niet altijd makkelijk en ik probeer mijn emoties ook een plek te geven en ze te uiten. Dat is ook iets dat ik de kinderen wil laten zien en meegeven, opkroppen werkt niet. Dat komt er toch altijd weer uit, lichamelijk of op een andere manier…. Ik ben altijd al van specifieke data geweest, die staan in mijn geheugen gegrift. Zo weet ik veel geboortedata, trouwdagen en andere belangrijke momenten in het leven (van mezelf en van anderen). Niet voor niks ging mijn afstuderen en promotie onderzoek over “life events”. Misschien ben je ook benieuwd welke stappen ik daarin gezet heb om mijn scheiding te verwerken. Ik deel graag enkele stappen in dit (rouw)proces.

Stappen in mijn rouwproces
Op onze trouwdag (18 juli 2018) ben ik naar Groningen gegaan voor mijn werk. In 2018 zouden wij 10 jaar getrouwd zijn. Ons 5 jarig jubileum hadden wij ook samen in Groningen gevierd, dus dit was heel dubbel maar ook weer fijn om hier nu alleen te zijn. Mijn verlovingsring en trouwring had ik nog om mijn vinger op dat moment. Ik had mezelf voorgenomen om die op deze dag af te doen op een moment (en locatie) dat goed zou voelen. In een mooie winkel heb ik een andere ring voor mezelf gekocht, een ring met een maansteen. In de avond ben ik Groningen gaan verkennen op een OV fiets en ben ik bij de Aletta Jacobs hal gestopt. Daar heb ik op mooie muziek mijn verlovingsring en trouwring afgedaan en aan mijn ketting gehangen om vervolgens aan deze lege vinger mijn nieuwe ring te doen. Dit was een eerste stap in mijn rouwproces.

de nieuwe ring met maansteen aan mijn vinger; vanaf nu ben ik getrouwd met mezelf 😉

Later in het jaar heb ik samen met de kinderen nog een andere ring uitgezocht bij Spirit in Style in Nijmegen. Wij hebben samen een ring uitgezocht met 3 granaatstenen; voor mijn beide kinderen een granaatsteen en voor mama eentje. Meestal draag ik deze ring aan mijn linkervinger zodat ik altijd aan de kinderen denk en ze dichtbij mij draag. Mijn trouwring lag in de lade en ik wilde daar ook iets mee doen. Goudsmid Arjen Lemmens heeft van mijn trouwring een prachtig sieraad gemaakt; een hanger voor een ketting. In deze hanger zijn de vingerafdrukken van de kinderen verwerkt. Samen met de kinderen zijn wij naar zijn atelier in Bergeijk gegaan voor het maken van de inkt vingerafdrukken. In december 2019 hebben wij samen de ketting met hanger opgehaald. Voor mij was dit een mooi moment en weer een stap die ik gezet heb. Mijn trouwring heb ik zo toch een 2e leven gegeven en ik ben erg blij dat er iets moois (de vingerafdrukken) van de kinderen, die uit ons huwelijk zijn voortgekomen, erin verwerkt is. Vanaf die dag draag ik deze ketting heel vaak.

Scheiden wat komt er allemaal bij kijken?

Met deze blog wil ik graag informatie met jullie delen over wat er allemaal bij komt kijken als je gaat scheiden. In een andere blog deel ik ook mijn persoonlijke verhaal. Onderaan staat algemene informatie van de (Rijks)overheid zodat je zelf nog meer kan lezen als je daar behoefte aan hebt. Mocht je in het proces zitten van een scheiding dan wens ik je veel sterkte en besef je bent niet de enige die dit moet doorstaan, jij kan dit ook hoe moeilijk en pijnlijk het ook is! Op 01-01-2018 zijn er in Nederland 1.324.626 gescheiden mensen van de ruim 17 miljoen Nederlanders (bron CBS). Het kan ook zijn dat je erover nadenkt om te gaan scheiden, ook dan je hier informatie vinden dat je kan helpen bij jouw besluit van wel of geen scheiding.

gebroken hart

Indien jij of jouw partner of wellicht jullie allebei besloten hebben om te scheiden begint de achtbaan, er moet van alles geregeld worden. Belangrijke zaken die besproken en geregeld moeten worden zijn:
– woonruimte
– (co)ouderschap en schema voor de kinderen
– verdeling van de gezamenlijke spullen
– kinderalimentatie regeling
– (eventueel) partneralimentatie regeling
– pensioen verdeling
– financiën rondom de scheiding
– …. en nog genoeg andere onderwerpen

Er komt veel op je af en ongetwijfeld heb je allerlei vragen waarop je antwoord wil. Ik adviseer je dan ook om hulp te zoeken bij dit proces. Zoek samen een mediator die kan begeleiden bij het scheidingsproces en alle benodigde documenten kan opstellen voor jullie. Mocht je dat niet willen dan kan je er ook voor kiezen om allebei een advocaat in de hand te nemen.

Het Klokhuis heeft een aantal afleveringen uitgezonden die over scheiden gaan. Ik heb deze afleveringen samen met mijn kinderen gekeken. Kinderen van gescheiden ouders vertellen ook eigen ervaringen en laten weten wat dit met ze doet. Op de internetpagina van het Klokhuis kan je alle afleveringen bekijken. De 1e aflevering (04-09-2019) gaat over uit elkaar. De volgende aflevering (11-09-2019) gaat over Vechtscheiding. Bij de 3e aflevering (18-09-2019) wordt er meer verteld over de Rechtbank. De laatste aflevering (25-09-2019) gaat over hulp. Hieronder staat ook de directe link naar de 1e aflevering.

Bekijk de 1e aflevering Scheiden: uit elkaar.

Algemene informatie
U gaat scheiden (Rijksoverheid)
Als ouders uit elkaar (Kinderbescherming)
Co-ouderschap is niet vanzelfsprekend het beste
De OUDERSCHAPSPLANner

Handige links
Het Klokhuis, waar kan je terecht als kind.
WIJ Eindhoven
Mediator en advocaat: Emmy van Ekelen
Kindercoach: Yvonne Verhoeven

Sociale leven na een scheiding

Met deze blog beschrijf ik hoe dit bij mij is veranderd en welke tips ik je mee wil geven.

Een scheiding zet zowel voor jezelf als jouw hele sociale omgeving even alles jou z’n kop. De gesprekken gaan ineens niet meer over leuke dingen maar over zaken die spelen rondom de scheiding, zoals onenigheden, frustraties, regelzaken en natuurlijk ook alle emoties die verwerkt moeten worden. Het is een heel proces waar je doorheen moet, een proces van rouw over wat er niet meer is en in mijn geval het slecht parttime zorgen voor de kinderen. Ik mis ze iedere dag…

IDL 01 I Still Cry

Gelukkig zijn er ook mooie momenten dat de zon schijnt en dat je wellicht inziet dat het misschien beter is zo zonder dagelijkse spanningen in huis of weer toe komt aan de dingen die je eigenlijk graag wil doen maar eerder steeds vooruit schoof. Er zijn ook weer mogelijkheden om oude contacten aan te halen of juist nieuwe contacten te leggen, een hobby nieuw leven in te blazen of juist iets anders uit te proberen. 

Wat wel confronterend is, is het feit dat andere vriend(inn)en gewoon verder gaan met hun (dagelijkse) leven en niet altijd stil staan bij jouw leven dat pats boem veranderd is en het rouw proces dat je doormaakt. Dit is geen verwijt richting mensen om mij heen, maar gewoon een constatering, een gegeven. Waarschijnlijk zou ik dat zelf ook gewoon doen. Je merkt in zo’n verandering in je levensloop wel wie op dat moment dichtbij staat, bij wie je kan huilen, lachen of je diepste gedachten kan uiten. 

IDL 02 Lay Your Weapon Down

Laatst zei een goede vriendin ik vind het voor jou natuurlijk helemaal niet  leuk dat je gescheiden bent maar ik krijg er wel weer een vriendin voor terug waar ik weer leuke dingen mee kan doen. En dat doen we de laatste tijd ook 😁bovendien heb ik er ook nog eens een persoonlijke coach bij cadeau, mijn oudste zoon zou zeggen win-win-win situatie 🤪

Perfect moment in de trein om deze blog te schrijven bij het luisteren van Ilse DeLange en ook nog de tranen over mijn wangen te laten rollen. Balen alleen dat ik geen zakdoekjes bij me heb in mijn tas….

IDL 03 Here I Am

Enkele tips die mij geholpen hebben om dit proces door te komen: (1) schrijf dingen van je af in een dagboek, brief naar ex of anderen. Je kan dan zelf bepalen wat je met wie wil delen. Ik schrijf heel veel en deel slecht een klein gedeelte met jullie op deze blog. (2) gooi die emoties eruit, opkroppen heeft totaal geen zin. Dat probeer ik de kinderen ook mee te geven en ze de ruimte te geven dat ze zichzelf kunnen uiten bij mij (thuis). Boosheid komt misschien voor, daar zit verdriet onder. Probeer dit te verwerken op je eigen manier door te praten, schrijven of met (professionele) hulp! (3) pak jouw leven weer op, zorg goed voor jezelf door rust te nemen, lief voor je lijf te zijn, leuke dingen te doen en neem vooral de tijd voor het verwerken. Jij staat weer aan het roer en als je met die zeilboot naar dat tropisch eiland wil varen doe dat dan ook: durf weer te dromen!

IDL 04 The Great Escape

Ik klim die berg op en de top is weer in zicht en wie weet ga ik binnenkort nog wel een hogere berg beklimmen. Zet hem op, doorbijten en jij bent TOP!

Met mijn kinderen las ik na de scheiding dit boek: Alles wat ik voel van Stine Jensen. Een prachtig boek met verhalen over verschillende emoties. ze beschrijft dat er zoveel meer emoties zijn dan de standaard 4 (blij, bang, boos en bedroefd) die ze tijdens haar studie bestudeerd had. De buurjongen las in 2018 voor mijn jongste zoon het verhaal Moed. Zelf las ik voor het slapengaan het verhaal over Thuis.

Waarbij zowel mijn oudste zoon en ik allebei na elkaar enkele traantjes lieten, hij begon en vroeg “mama waarom huil jij?” Ik antwoordde doordat jij huilt. Dit opende het gesprek over emoties en jezelf thuis voelen. Hij gaf aan dat hij zichzelf niet thuis voelde in mijn huis (het “ouderlijk” huis). Ik gaf aan dat ik mezelf ook niet thuis voelde, maar dat wij er met z’n 3-en weer een thuis van gingen maken. Ook bespraken wij dat het wel even kan duren, ik noemde één jaar. Waarop hij zei “bij mij duurt het wel 2 jaar”, ik antwoordde “ook goed lieverd”. Het gaat erom dat je de tijd neemt voor deze verandering en er zullen altijd momenten zijn waarop je jezelf minder fijn voelt.

Nu zijn wij bijna één jaar verder en het gaat goed met beide kinderen, op school bij papa in huis en bij mij thuis. Ik ben super trots op ze en laat dat elke dag blijken als ze bij mij zijn. Daarnaast zijn ze allebei bij een geweldige kindercoach geweest Yvonne Verhoeven van Bijzonder en Wijs. Wij hebben haar pas na de scheiding erbij betrokken, maar dit kan ook al tijdens het proces. Totaal afhankelijk van de behoefte van de ouders of het kind. Binnenkort maar eens aan de oudste vragen hoe het met hem gaat na één jaar, ik ben benieuwd naar het gesprek. Jullie ook?

#mamarloesje #scheiding #emoties #schrijvenisblijven #durftedromen #socialeleven

Moederdag 2018

13 mei 2018

Dit jaar vier ik deze dag alleen met de kinderen, dan kan ik alvast wennen aan de nieuwe situatie zou je kunnen zeggen… 🙁 Een tijd geleden waren we nog druk bezig met een nieuw huis, een prachtige schuurwoning in de omgeving van Eindhoven en nu is de situatie geheel veranderd, wij gaan uit elkaar. Ons 10 jarig huwelijk gaan we niet meer vieren dit jaar. 

Daar gaat deze blog alleen niet over, ik schrijf nu over een geweldige dag met mijn twee kids: Stijn en Bram. Het eerste cadeau was dat ik lekker mocht uitslapen en om 8.45 uur op bed verrast werd met ontbijt en super cadeaus: zelfgemaakte sieraden verpakt in een mooi papiertje met het gedicht “Pats Boem Pang, een kusje op je wang, een kusje op je andere wang, ik hou van jou mijn hele leven lang!”

Daar hoorde een ketting bij met een prachtig hart van brooddeeg dat Bram in groep 2 had gemaakt. Thuis had hij nog een armbandje geregen met kralen die hij uit een ei had gehaald, toevallig gevonden toen ik aan het opruimen was 😉 Mooi met een speciaal patroon van kleuren. Stijn had niks op school gemaakt en zei ik heb nog iets in de OER doos zitten dus dat gingen we snel samen zoeken. Ik gaf hem een ketting met gekleurde kralen die hij al eerder gemaakt had en met al deze mooie sieraden om heeft Stijn mij in pyjama (I’d rather be in bed ;)) op de foto gezet, TOP.

Met papa hadden ze drie flessen bubbels bij de Hema gekocht en een doosje hartjes chocolade. Daar genieten wij later samen van, eerst met z’n drieën op bed ontbijten met een filmpje erbij. Af en toe lees ik een beetje in mijn handboek voor de moderne vrouw voor adviezen terwijl de kids Pacman op Netflix kijken.

handboek

We maken er een pyjamadag van met lekkere hapjes na het fruiteten, een spelletje pesten en oorlogje dat ze mij leren met een stok kaarten. Wij genieten samen van een late lunch met de heerlijke bubbels (love potion) en stokbrood. Ondertussen haal ik ook de bedden af en zet ik twee wassen aan. Ik kleed mezelf dan aan om in de schuur mijn gepimpte fiets verder af te werken door de krat op het frame te bevestigen. Er stond nog een feestje op de planning, maar ik besluit om vandaag lekker te genieten van deze dag met z’n 3-en. De ingepakte cadeau’s wachten wel en bovendien hoop ik op beter weer zodat wij daar in Nuenen lekker in de tuin kunnen zitten en spelen.

love_potion

De buurjongen uit de straat komt nog even spelen en verder zijn wij op elkaar aangewezen deze dag. Dat gaat vaak goed maar soms botst dat even. De emoties zitten soms hoog, zowel bij mij als bij de kids. Dat laten wij er dan ook uit en wij huilen en knuffelen met elkaar. Het belangrijkste is dat wij het altijd weer goed afsluiten ook al duurt dat soms even. Stijn heeft zichzelf nog aangekleed omdat hij toch niet de hele dag in pyjama wil rondlopen. Net voor het eten bellen twee klasgenootjes uit de straat aan om te vragen of wij de hockeyclub willen sponsoren door de krassen, daar doen wij natuurlijk aan mee. Sport vinden wij belangrijk en leuk, dus wij rekenen 5 euro af. Daarna verwen ik de jongens met een film (Binnenstebuiten, zelf uitgekozen) en poffertjes en pannenkoeken nadat ze al volop “gesnoept” hebben van paprika, komkommer, tomaatjes en wortel 😉

Na 19 uur komt papa thuis die na een douche de kinderen in bed legt. Ik geef ze nog een dikke knuffel nadat ze samen met papa een verhaaltje hebben gelezen. Genieten deze dag en het geeft mij goede hoop dat wij het samen met z’n drieën ook wel redden. Het verdriet is er wel bij de gedachten dat ik ze straks ook enkele dagen (of in een vakantie weken) moet missen 🙁