Vriendschappen

de afgelopen tijd heb ik een aantal zaken gelezen die mij raken en ik wil dat graag in deze blog met jullie delen. Op dinsdag 3 september stond er een column van Ellen Deckwitz in de NRC Next over Therapietijd. Ik moest denk aan mijn vriendschappen en dat er een aantal zijn verwaterd of verbroken, ook door de relatie die ik had. Een goede studievriendin zei ooit tegen mij “Marloes, soms zit de bus vol en dan stappen er ook mensen uit en is er weer ruimte voor nieuwe mensen”. Ik vond dat altijd erg moeilijk en hield graag zo veel mogelijk contacten in stand, maar nu één jaar na de scheiding merk ik dat het goed is.

Ik verander, mijn levenssituatie is uiteraard drastisch veranderd en de relaties met anderen veranderen. Sommige vriend(inn)en zie ik meer en anderen minder. Je merkt ook dat vrienden van mijn ex-man geen contact meer (op)zoeken, daar heb ik het wel moeilijk mee gehad. Zeker gezien het feit dat ik vaak degene was die deze sociale relaties onderhield in de tijd dat wij getrouwd waren.

Gelukkig sta ik positief in het leven en is er weer ruimte voor nieuwe mensen in de bus, of intercity of juist achter op de fiets. “Spring maar achterop bij mij, achterop me fiets. En ik weet nog niet waar we naartoe gaan samen. Maar dat boeit me ook helemaal niets. En spring maar achterop bij mij, dan gaan we samen weg. En ik weet nog niet waar naartoe. Maar dat maakt niet uit, want ik weet wel de weg” Gers Pardoel feat. SefBagagedrager

(gebroken) hart
(gebroken) hart

Hieronder citeer ik het stuk en je kan het ook bij de krant zelf nalezen via deze link: https://www.nrc.nl/nieuws/2019/09/03/therapietijd-a3971937

Therapietijd
Na de grote vakantie heeft mijn zus het op haar werk – ze is psychologe – altijd superdruk. „Ik weet niet hoe het bij andere praktijken zit, maar na de zomer stijgt het aantal aanvragen voor relatietherapie bij ons explosief”, zei ze gisteravond. „Misschien dat zo’n periode van rust je opeens doet inzien dat een relatie meer is dan de huur delen. Na de vakantie zijn het de laatste jaren trouwens niet alleen stellen die bij ons aankloppen om relatietherapie, maar ook families. Moeders en zonen die weer willen leren praten, broers die hun contact proberen te herstellen. Ik ken zelfs zakenpartners die gezamenlijk in therapie gingen na een mislukt project.”

„Het lijkt wel alsof therapie tegenwoordig echt geen taboe meer is”, zei ik.

„Mensen zoeken voor het herstel van bijna ieder soort relatie tegenwoordig hulp”, zei mijn zus, „behalve voor vriendschap. Men verwacht dat, omdat vriendschappen vaak toch een beetje vanzelf ontstaan, er geen hulp van buitenaf nodig is om de boel gesmeerd te laten verlopen. Maar ja, welke menselijke band heeft geen hulp van buitenaf nodig? En zo groei je uit elkaar. Verdrietig, want een verbroken vriendschap is toch een van de ergste gebeurtenissen in het leven.”

Ja. Ik heb in mijn leven maar één keer een vriendschap verbroken. Ik was jarenlang boezemvrienden met I., maar te veel bleef onuitgesproken, waardoor er op het laatst van alles tussen ons in stond dat niet meer kon worden opgelost. We schoven elkaars grenzen zo ver op waardoor er voor ons geen ruimte meer was om nog te kunnen ademen.

Terwijl ik naar huis liep dacht ik dat het best vreemd is dat niemand in vriendschapstherapie gaat. Voor je relatie en familie heb je hulpverlening te over, voor je vrienden niet. Terwijl vriendschappen vaak de pijlers zijn van je dagelijks leven. Ik heb met mijn vrienden een intiemere band dan met mijn ouders. En mijn vriendschappen duren altijd langer dan mijn relaties.

Op weg naar huis dacht ik aan I. Het is inmiddels bijna twaalf jaar geleden dat ik het contact verbrak. En hoe blij ik ook ben dat we elkaar niet meer spreken – op het laatst was alles dat eruit kwam beladen, om niet te zeggen giftig – nog steeds denk ik bijna dagelijks aan haar. Aan hoe we het anders aan hadden kunnen pakken. Ik mis wie ze was. Wie ze misschien had kunnen blijven als we eens waren gaan zitten, eens eerder hadden gesproken.

Op mijn schrijftafel staat nog steeds een kristallen zwaantje dat ik eens van haar kreeg. Stil streelde ik het kopje. „Nou niet sentimenteel worden”, zou I. hebben gezegd, „Ik heb je dat ding alleen maar gegeven omdat ik niets anders kon vinden.”
Zelfs dat miste ik nu.

Ellen Deckwitz schrijft op deze plek een wisselcolumn met Marcel van Roosmalen.

Thuis heb ik meerdere herinneringen opgehaald, alleen en met de kinderen. Ik heb een fotomuur gemaakt waar foto´s hangen van vroeger en speciale gebeurtenissen of personen in mijn leven. Op een andere muur hangt een wereldkaart met foto´s van plekken waar ik geweest ben; alleen, destijds met mijn vriend/man of juist als gezin. Daar voeg ik nu mooie foto’s aan toe van plekken waar ik samen met de kids geweest ben zoals Parijs en Vlieland 🙂 Soms ben ik ook sentimenteel, daar schaam ik mezelf niet voor en ik vind het belangrijk om emoties te uiten.

TED talks about the brain

years ago I watched some TED talks about nature and architecture and how we can learn from the techniques of evolution for the building environment. Besides that I am also very interested in human behavior and the human brain. Most of the following TED talks about the brain I have watched several times to better understand myself and other people. If you are interested to take your time and check this out, see link below.

TED talks
TED talks about the brain

Check this out: https://www.ted.com/topics/brain

In 2016 a Dutch show “kijken in de ziel: wetenschappers” was on television. Very interesting to watch and learn about researchers and their important work. Especially to hear professor Jeroen Geurts talk about his passion the brain and the hard disk of a human. More info: Kijken in de ziel: wetenschappers.

JeroenGeurts
professor Jeroen Geurts bij Kijken in de Ziel

#brain #TEDtalks #kijkenindeziel #wetenschappers #jeroengeurts

Hoogsensitief brein

tijdens mijn PhD tijd heeft een coach (Sophie) mij erg geholpen om mijn mindset te veranderen en om te gaan met de vragen en wensen van mijn 2 begeleiders (promotor en co-promoter). Sophie was ook degene die mij in 2007 attendeerde boeken te kopen over mindfulness en hoogsensitiviteit. Daar had ik nog niet echt van gehoord. Ik ben haar erg dankbaar voor de hulp destijds en in deze blog wil ik nog iets meer over mezelf vertellen en welke tips ik jou wil meegeven.

Bij een van de coaching sessies kreeg ik de opdracht om te kijken wie er allemaal bij mij aan tafel zitten, de letterlijke opdracht van Sophie was teken een tafel met alle sprekers die in jouw hoofd zitten en tijd ”O peisen”. Zo kwam ik met een lange lijst van maar liefst 10 sprekers:
1) negatieve criticus
2) enthousiasteling
3) bewaker
4) planner/regelaar
5) zekere
6) perfectionist
7) bangerik
8) ongeduldige
9) milde mentor
10) doorzetter

Dit was erg inzichtelijk en daarbij keken wij samen welke uitspraken deze sprekers deden en welke sterk aanwezig waren. Ik moest denken aan de film Identity die ik lang geleden gekeken heb, een bizarre thriller. De les die ik geleerd heb van deze oefening is dat ik teveel een denker ben en te weinig naar mijn gevoel luister of dat laat spreken. Tijdens mijn PhD tijd heb ik met name de doorzetter aan het werk gezet en met resultaat: 23 februari 2010 was mijn PhD Defense.

defense
Marloes Verhoeven met promotie commissie (vlnr): Theo Arentze, Bauke de Vries, Jan Westra, Aloys Borgers, Marloes Verhoeven, Kay Axhausen, Harry Timmermans, Clara Mulder en Wim Schaefer

Tips van coach Sophie: zorg voor jezelf!!!

  1. Let op signalen van je lichaam en beweeg regelmatig
  2. Ontdek je rem- en gaspedaal
  3. Prioriteiten in leven op een rijtje zetten
  4. Bewust om gaan met tijdverdeling privé/werk
  5. Huilen/lachen mag!
  6. Geef aandacht aan hier&nu en ga met positieve mensen om
  7. Bedenk dat je altijd meer opties hebt dan je denkt
  8. Haal adem door je buik en luister naar je gevoel
  9. Haal eens een ander superpersoon uit de kast en zet deze aan het stuur
  10. Hou een stemmingendagboek bij: logboek waarin je jouw ergernissen opschrijft
  11. Doe iedere dag iets waar je tevreden over bent
  12. Doe wat je energie geeft
  13. Voer je beslissing door zonder spijt
  14. Drink veel water, eet bewust
  15. Blijf leren en geef dat door!

Het boek van Elaine N. Aron over Hoog Sensitieve Personen “hoe blijf je overeind als de wereld je overweldigt” had ik destijds in 2007 gekocht in de boekenwinkel. Fijn en herkenbaar boek om te lezen, sinds die tijd heb ik het ook al aan meerdere mensen uitgeleend. Elaine N. Aron was destijds universitair docent psychologie en psychotherapeute. Op deze website over hooggevoeligheid lees je meer over haar.

Floor van Lier (trainer – coach – moeder)
In 2018 ben ik Floor van Lier gaan volgen online. Erg herkenbaar wat zij deelt op internet en social media over hoogsensitiviteit, de emoties en de uitdagingen; Floor bedankt!

Mijn brein werkt ook misschien niet hetzelfde als dat van andere mensen. Ik vond het verhelderend om deze animatie van Floor van Lier te bekijken.

Floor van Lier legt uit hoe een hoogsensitief brein werkt

Moederdag 2018

13 mei 2018

Dit jaar vier ik deze dag alleen met de kinderen, dan kan ik alvast wennen aan de nieuwe situatie zou je kunnen zeggen… 🙁 Een tijd geleden waren we nog druk bezig met een nieuw huis, een prachtige schuurwoning in de omgeving van Eindhoven en nu is de situatie geheel veranderd, wij gaan uit elkaar. Ons 10 jarig huwelijk gaan we niet meer vieren dit jaar. 

Daar gaat deze blog alleen niet over, ik schrijf nu over een geweldige dag met mijn twee kids: Stijn en Bram. Het eerste cadeau was dat ik lekker mocht uitslapen en om 8.45 uur op bed verrast werd met ontbijt en super cadeaus: zelfgemaakte sieraden verpakt in een mooi papiertje met het gedicht “Pats Boem Pang, een kusje op je wang, een kusje op je andere wang, ik hou van jou mijn hele leven lang!”

Daar hoorde een ketting bij met een prachtig hart van brooddeeg dat Bram in groep 2 had gemaakt. Thuis had hij nog een armbandje geregen met kralen die hij uit een ei had gehaald, toevallig gevonden toen ik aan het opruimen was 😉 Mooi met een speciaal patroon van kleuren. Stijn had niks op school gemaakt en zei ik heb nog iets in de OER doos zitten dus dat gingen we snel samen zoeken. Ik gaf hem een ketting met gekleurde kralen die hij al eerder gemaakt had en met al deze mooie sieraden om heeft Stijn mij in pyjama (I’d rather be in bed ;)) op de foto gezet, TOP.

Met papa hadden ze drie flessen bubbels bij de Hema gekocht en een doosje hartjes chocolade. Daar genieten wij later samen van, eerst met z’n drieën op bed ontbijten met een filmpje erbij. Af en toe lees ik een beetje in mijn handboek voor de moderne vrouw voor adviezen terwijl de kids Pacman op Netflix kijken.

handboek

We maken er een pyjamadag van met lekkere hapjes na het fruiteten, een spelletje pesten en oorlogje dat ze mij leren met een stok kaarten. Wij genieten samen van een late lunch met de heerlijke bubbels (love potion) en stokbrood. Ondertussen haal ik ook de bedden af en zet ik twee wassen aan. Ik kleed mezelf dan aan om in de schuur mijn gepimpte fiets verder af te werken door de krat op het frame te bevestigen. Er stond nog een feestje op de planning, maar ik besluit om vandaag lekker te genieten van deze dag met z’n 3-en. De ingepakte cadeau’s wachten wel en bovendien hoop ik op beter weer zodat wij daar in Nuenen lekker in de tuin kunnen zitten en spelen.

love_potion

De buurjongen uit de straat komt nog even spelen en verder zijn wij op elkaar aangewezen deze dag. Dat gaat vaak goed maar soms botst dat even. De emoties zitten soms hoog, zowel bij mij als bij de kids. Dat laten wij er dan ook uit en wij huilen en knuffelen met elkaar. Het belangrijkste is dat wij het altijd weer goed afsluiten ook al duurt dat soms even. Stijn heeft zichzelf nog aangekleed omdat hij toch niet de hele dag in pyjama wil rondlopen. Net voor het eten bellen twee klasgenootjes uit de straat aan om te vragen of wij de hockeyclub willen sponsoren door de krassen, daar doen wij natuurlijk aan mee. Sport vinden wij belangrijk en leuk, dus wij rekenen 5 euro af. Daarna verwen ik de jongens met een film (Binnenstebuiten, zelf uitgekozen) en poffertjes en pannenkoeken nadat ze al volop “gesnoept” hebben van paprika, komkommer, tomaatjes en wortel 😉

Na 19 uur komt papa thuis die na een douche de kinderen in bed legt. Ik geef ze nog een dikke knuffel nadat ze samen met papa een verhaaltje hebben gelezen. Genieten deze dag en het geeft mij goede hoop dat wij het samen met z’n drieën ook wel redden. Het verdriet is er wel bij de gedachten dat ik ze straks ook enkele dagen (of in een vakantie weken) moet missen 🙁