Hazelnoten-walnoten taart

het tv programma Binnenstebuiten staat hier wel eens op en laatst maakte Sharon de Miranda een taart die ik ook wel wilde proeven. Tijd om te bakken dus 🙂 Een leuk detail waar ik vrolijk van werd, ze had de jurk aan die ik zomer 2019 in Vlieland voor mezelf gekocht had als tastbare, praktische en mooie souvenir.

Sharon de Miranda snijdt de hazelnoten-walnoten taart aan (Binnestebuiten)

Het recept kan je lezen en bekijken op de internetpagina van Binnestebuiten of klik op de foto hierboven. Veel bakplezier en smakelijk eten!

Volgens Bram is dit vanaf nu zijn favoriete taart (en daarna appeltaart), dus wij maken hem samen nog wel een keer denk ik zo. Lekker samen genieten, met bakken en daarna met opeten 😉

stuk zelfgemaakte hazelnoten-walnoten taart bij de koffie

Trouwdag

18 | 07 | 2008 dat is de datum van onze trouwdag en wat was het een prachtige dag. Ik had de film daarvoor al in mijn hoofd afgespeeld om die dag optimaal te kunnen GENIETEN. Dat heb ik zeker gedaan, samen met familie en vrienden. Ons dierbaren die wij op dat moment er graag bij wilden hebben om dit samen met ons te vieren. In deze blog blik is terug; naar de momenten van na de scheiding en hoe ik het terug kijk op het verleden en bepaalde zaken ook loslaat om verder te gaan. Nieuwsgierig, lees dan vooral verder voor een inkijkje in mijn leven en gedachten 😉

De mensen die mij kennen weten dat ik iets met cijfers en met name data heb, zo ken ik de meeste verjaardagen en data van belangrijke gebeurtenissen uit mijn hoofd. Zowel van mijzelf als van mensen om mij heen. En dat was al voordat ik met mijn afstuderen en PhD project aan levensgebeurtenissen en levensloop werkte 😉

samen met mijn vader op de foto

Trouwdag in 2008
Zomer 2008 was onze dag, de dag dat wij gingen trouwen. Daar werd naartoe geleefd en met een strakke planning werden de voorbereidingen getroffen. Op de dag zelf (18 juli) kwam Mattijs mij ophalen bij ons appartement met de oldtimer van zijn ouders. Wij reden samen naar de trouwlocatie de Burgh in Eindhoven waar Cindy ons in het bijzijn van familie en vrienden in de echt verbond. De locatie was prachtig, een intieme locatie met muzikale begeleiding van vrienden; Tessa, Jamie en Paul. Na een korte fotoshoot buiten reden wij naar de TU/e voor de uitgebreide fotosessie in Vertigo. Het feest en diner vond plaats in ’s Gravenmoer in de tuin van Mattijs zijn ouders met een tent en de catering van Heesterakkers. Elk jaar rond deze dag bekijk ik het mooie fotoboek van de fotograaf Clark Reid. Gewoon om nog even na te genieten van deze prachtige dag. Uit ons huwelijk zijn namelijk twee geweldige kinderen voortgekomen ♥️ STIJN en BRAM ♥️

Trouwdag vieren
Elk jaar vierden wij onze trouwdag, eerst met uitstapjes en overnachtingen en laten ook met de kinderen met een etentje. Het laatste weekendje weg was volgens mij in 2014 toen ik daarvoor mijn trouwjurk nog aangepast had met de kinderen voor een fotoshoot. Stijn en Bram mochten bij opa en oma logeren en ik ging op weg naar Rotterdam om Mattijs op het werk te verrassen. Nadat wij met zijn collega’s geproost hadden op het weekend hebben wij bij Citizen M geslapen. De volgende dag met de kinderen de fles champagne geopend om te proosten op Mattijs zijn vast contract samen met zijn ouders. Jaren daarna hebben wij met de kinderen op leuke plekken in Eindhoven gegeten en geproost.

Trouwdag niet meer vieren
Tien jaar na onze trouwdag besloten wij uit elkaar te gaan. Dat 10 jarig jubileum en de bouw- en wij graven alvast het gat voor de kelder- borrel in Mierlo ging niet door…. bizar, de plannen die ik in mijn hoofd gemaakt had vielen ineens in duigen… dat was heel snel schakelen en in de regelmodus voor de scheiding met hulp van de mediator. In 2018 ben ik op onze trouwdag naar Groningen gegaan voor mijn werk. Ons 5 jarig jubileum hadden wij ook samen in Groningen gevierd, dus dit was heel dubbel maar ook weer fijn om hier nu alleen te zijn. Een trip down memory lane maar ook om mezelf te laten zien dat de emoties er mogen zijn en ik hierdoor ook sterker wordt.

Mijn ringen vervangen door deze prachtige ring met maansteen

Afscheidsritueel
Mijn verlovingsring en trouwring had ik nog om mijn vinger op dat moment. Ik had mezelf voorgenomen om die op deze dag af te doen op een moment (en locatie) dat goed zou voelen. In een mooie winkel heb ik een andere ring voor mezelf gekocht, een ring met een maansteen. In de avond ben ik Groningen gaan verkennen op een OV fiets en ben ik bij de Aletta Jacobs hal gestopt. Daar heb ik op mooie muziek mijn verlovingsring en trouwring afgedaan en aan mijn ketting gehangen om vervolgens aan deze lege vinger mijn nieuwe ring te doen. Dit was een eerste stap in mijn rouwproces. Vanaf nu ben ik getrouwd me MEZELF 🙂 Ojee…

verlovings- en trouwring aan mijn ketting bij Boeddha hangertje en maansteen om mijn vinger

Loslaten en verwerken
Van mijn ouders kreeg ik een mooie ring van Happinez met de tekst “you can always begin again”. En zo had ik ineens 2 mooie nieuwe en symbolische ringen aan mijn vingers. Later in 2018 heb ik samen met de kinderen nog een andere ring uitgezocht bij Spirit in Style in Nijmegen. Wij hebben samen een ring uitgezocht met 3 granaatstenen; voor mijn beide kinderen een granaatsteen en voor mama eentje. Meestal draag ik deze ring aan mijn linkervinger zodat ik altijd aan de kinderen denk en ze dichtbij mij draag.

met dank aan het vakwerk van Arjen Lemmens

Van trouwring naar prachtig sieraad
Mijn trouwring lag in de lade en ik wilde daar ook iets mee doen. Goudsmid Arjen Lemmens heeft van mijn trouwring een prachtig sieraad gemaakt; een hanger voor een ketting. In deze hanger zijn de vingerafdrukken van de kinderen verwerkt. Samen met de kinderen zijn wij naar zijn atelier in Bergeijk gegaan voor het maken van de inkt vingerafdrukken. In december 2019 hebben wij samen de ketting met hanger opgehaald. Voor mij was dit een mooi moment en weer een stap die ik gezet heb. Mijn trouwring heb ik zo toch een 2e leven gegeven en ik ben erg blij dat er iets moois (de vingerafdrukken) van de kinderen, die uit ons huwelijk zijn voortgekomen, erin verwerkt is. Vanaf die dag draag ik deze ketting heel vaak.

de vingerafdrukken van Stijn en Bram

(on)rechtvaardigheid en onrecht

Samen met mijn jongens ben ik 5 nachten naar Zeeland, even lekker quality time samen doorbrengen en uitwaaien aan zee. Ook een mooie tijd voor gesprekken samen als er niks hoeft en er geen dagelijkse verplichtingen zijn. Boyz will be boyz en natuurlijk vliegen ze elkaar ook wel eens in de haren of zijn ze het oneens, dat hoort erbij, bij broers zijn. In deze blog wil ik iets schrijven over het gevoel dat de kinderen wel eens hebben en ik heb dat zelf ook; onrechtvaardigheid en dat je dat niet eerlijk vindt.

Kinderen vergelijken nogal graag zaken “Mama dat is niet eerlijk Stijn mocht dit en ik niet. Waarom moet ik dat doen en Bram niet?” Ik probeer de kinderen dan te leren wat ik zelf als klein meisje ook geleerd hebt van mijn ouders, niet alles op de weegschaal leggen. De belangrijkste les vind ik ook, luister naar wat er gezegd wordt door de ander. Dat wil dus ook zeggen dat ik serieus luister naar wat de kinderen zeggen en daarop reageer. Ik probeer daar ook voorbeelden bij te gebruiken uit mijn eigen ervaringen. Afhankelijk van het moment en hoe verhit de discussie is kies ik uiteraard ook wel eens voor de tactiek om kort te reageren (al dan niet met mijn strenge stem) en er later samen over te praten op een rustig moment. Of juist een 1-op-1 gesprek aan te gaan, dat werkt soms ook goed. Ik herken dat wel, de kinderen hebben oog voor detail(s) en daardoor vallen veel zaken op. Het hoort er nu eenmaal bij dat bij opgroeien zaken vergeleken worden dus dat doen ze constant. Inmiddels kan ik aan mijn CV juf mama toevoegen en politie-agente 😉

Na een paar dagen uit onze vertrouwde omgeving en in de relaxte sfeer van vakantie komt iedereen tot rust en zijn de jongens erg lief voor elkaar. Ze sluiten samen compromissen als ik ze keuzes geef. Dat werkt ook goed, een beperkt aantal keuzes. Ook in de supermarkt trouwens, geen idee wie alle smaken hagelslag en merken verzonnen heeft. Daar krijgt iedereen toch #keuzestress van…

Je hebt er wellicht wel eens van gehoord, tegenwoordig kom je de term (of het “labeltje”) steeds vaker tegen temperamentvolle kinderen. Eva Bronsveld heeft hier ook een boek over geschreven. Ze omschrijft deze kinderen als volgt “temperamentvolle kinderen zijn intense, gevoelige en opmerkzame kinderen die een sterke eigen wil hebben”. Andere termen die je misschien ook wel eens gelezen hebt zijn (hoog)gevoelige kinderen. Trainer, coach en moeder Floor van Lier kan je hier meer over leren.

Hooggevoelige kinderen worden vaak omschreven als teruggetrokken, verlegen ogende kinderen, die afwachten en liever niet in de belangstelling staan. Maar… ze zijn ook erg energieke en enthousiast wat zichzelf uit in een nieuwsgierige en onderzoekende houding en vaak met een duidelijke mening (ijzersterke wil). Door de leuke en spannende dingen die ze opzoeken bouwen ze spanning op, die op een gegeven moment te veel kan worden. Hooggevoelige kinderen kunnen hier last van krijgen (overprikkeling) en het is goed om af en toe de opgebouwde spanning te laten ontladen. Indien dit niet gebeurd kunnen kinderen met een sterke wil vervelend, tegendraads of HEEL driftig worden… Dat herken ik ook bij mezelf. Gelukkig heb ik wel geleerd om daarmee om te gaan en laat ik dat vaak alleen zien aan mensen van wie ik heel veel houd (mensen dichtbij mij).

Bij het halen van de zwemdiploma’s geef ik vaak een boek, het liefst van Roald Dahl. Ik had gelezen over Draakje Vurig en dat leek mij een mooi boek om samen te lezen: “Draakje Vurig heeft een superidee! Hij weet precies wat hij wil: varen naar eiland in het meer. Als zijn plannetje na hard werken uiteindelijk toch dreigt te mislukken, wordt meteen duidelijk waarom hij Draakje Vurig heet…”. Door het lezen van dit boekje kunnen kinderen zelf ook beter begrijpen wat er gebeurd en als je dit samen bespreekt dan kan je ook leren wat jouw kind eraan kan doen om dit te voorkomen. Het boek is geschreven door Josina Intrabartolo, auteur van de Langmuts-boeken, in samenwerking met Janneke van Olphen (www.gevoeligheidgrootbrengen.nl) en illustrator Martine Goudappel.

Wat ik geleerd heb is rust, ritme en regelmaat helpen. Structuur aanbrengen in het dagelijks leven zodat de kinderen (en ikzelf) weten wat er op de planning staat. Daarnaast ook samen praten over emoties en ook de ruimte bieden om deze emoties te uiten. Opkroppen heeft geen zin en leidt tot frustraties en woede uitbarstingen van beide kanten. Dat heb ik zelf ook met vallen en opstaan geleerd en ik probeer deze wijze levenslessen aan mijn kinderen mee te geven.

Rechtvaardigheidsgevoel is voor veel mensen belangrijk, voor hoogbegaafde kinderen zijn regels en gemaakte afspraken erg belangrijk. Dat weet ik van mezelf, dat had ik vroeger al en nu nog steeds. Er is nooit een officiële diagnose hoogbegaafdheid bij mij gesteld, echter zei een psychiater ooit tegen mij “dat staat buiten kijf dat jij hoogbegaafd bent”. Op dat moment zag ik het niet als compliment, ik had er eerder last van in mijn relatie(s). Nu kan ik er beter mee omgaan en hoop ik dat ik er ook de vruchten van kan plukken 🙂 En mijn kinderen hierin kan begeleiden, ze hebben tenslotte ook mijn genen.

Op de website www.smartease.nl las ik meer over hoogbegaafheid en het rechtvaardigheidsgevoel: “Ook gemaakte beloftes zijn erg belangrijk. Als deze verbroken worden zonder goede reden leidt dat tot veel discussie en gezeur. Het is dus als opvoeder van groot belang dat de reden van het verbreken van de afspraak, op een duidelijke en volwassen manier wordt uitgelegd. Het rechtvaardigheidsgevoel komt ook tot uiting in idealisme. Hoogbegaafde kinderen zijn vaak erg begaan met onrechtvaardige wereldgebeurtenissen of rampen (zoals aardbevingen, bedreigde diersoorten en armoede).”

In het verleden heb ik ook vervelende zaken meegemaakt, zowel op werkgebied als in relaties en vriendschappen. Belangrijke kernwaarden voor mij in deze relaties zijn respect en vertrouwen. Liegen en bedriegen staan daar lijnrecht tegenover en als de limiet bereikt is dan is het over voor mij. In relaties of vriendschappen slik ik veel en zet ik er niet zo snel een punt achter. Dat is misschien nog een wijze les voor mezelf om te leren, naar mijn eigen gevoel luisteren (in plaats van naar mijn hoofd) en mensen om mij heen verzamelen die het beste in mij naar boven halen.

Bananenbrood

Samen met de kinderen vind ik het leuk om te bakken. Zelf doe ik dat ook graag en zo hebben wij laatst van de (over)rijpe bananen ons eerst bananenbrood gebakken. Het lijkt meer op cake, maar de benaming komt van die Australiërs die natuurlijk geen echte broodbakkers zijn 😉 Lees verder om het recept te zien en waar ik de inspiratie vandaan heb

zelfgebakken bananenbrood, smullen bij de lunch 🙂

Ik volg al een aantal jaar de Club van Relaxte Moeders en bekijk de weekmenu’s indien ik op zoek ben naar inspiratie voor wat ik kan koken, voor mezelf of met de kinderen. Hier had ik Elsbeths Bananenbrood al vaker voorbij zien komen en raakte ik geïnspireerd om dit zelf een keer te bakken. Nu was het nog wachten op een paar (over)rijpe bananen en uiteraard ook een goed moment dat wij tijd hadden om dit samen te bakken; Bevrijdingsdag 2020! Ik heb zelf het recept van de internetpagina Fransesca Kookt gebruikt. Wij hebben de versie ALLE REMMEN LOS gemaakt, er zijn ook nog 2 andere varianten; zonder suiker en een gezondere versie. Ik wens jou/jullie veel BAKplezier en natuurlijk SMAKELIJK 🙂

Vakantiekriebels

Het is mooi weer, iedereen heeft zin om naar buiten te gaan en erop uit te gaan. Ook doordat wij sinds 16 maart vanwege de maatregelen rondom het Corona virus in onze mogelijkheden werden beperkt. Daarnaast staan er Feestdagen voor de deur waardoor veel mensen lange weekenden hebben. Nederlanders gaan vaak naar het buitenland op vakantie, in ons eigen land zijn ook super mooie plekjes om te ontdekken. In deze blog deel ik enkele mooie tips van vriendinnen. Mocht je nog iets zoeken voor de (zomer)vakantie of een weekendje weg kijk dan wat er bij je (en jouw gezin) past 😉

Vliebiza 2019, we genieten nog steeds na

Samen met vriendinnen delen wij veel tips en dus ook vakantie adresjes, in eigen land of net over de grens (België).

Hieronder enkele tips:
Camping Hartje Groen in natuurgebied de Maashorst (Noord-Brabant)
Kampeerterrein Stortemelk op Vlieland (Waddeneilanden)
Natuurkampeerterrein de Lange Paal op Vlieland (Waddeneilanden)
Camping de Pekelinge in Oostkapelle (Zeeland)
Camping en B&B Sint Anthonijshoek in Koudekerke (Zeeland)
Kampeerterrein de Lievelinge in Vuren (Gelderland)
Camping Bakkum in Castricum aan Zee (Noord-Holland)
Camping Geversduin in Castricum (Noord-Holland)
Europarcs de Wije Werelt in Otterlo (Gelderland)
Forest camp Nutchel in Martelange (België)
Qurios ECO Grevelingenstrand bij Brouwersdam/Grevelingenmeer (Zeeland)
Hotel Doniastate op Vlieland (Waddeneilanden)
Camping Ons Buiten in Oostkapelle (Zeeland)
Camping BuitenLand in Nieuw Amsterdam
Camping de Kleine Wolf in Ommen
Landgoed Ottenmeer in Wouwse Plantage

Dus laat die VAKANTIEKRIEBELS maar komen en kijk of er nog iets moois beschikbaar is om te boeken. Op deze manier kan je ook mooi het toerisme, economie en de horeca (vanaf 1 juni) weer steunen onder het mom support the locals in Nederland. Ik wens een een fijne (zomer)vakantie toe!

NRC Next 20 mei Uit, thuis en onderweg: wat nu wel mag en wat (nog) niet

Dinsdag 19 mei heeft Minister President Rutte weer de maatregelen en de nieuwe regels toegelicht tijdens de persconferentie. In de NRC Next staat vandaag een toelichting van deze regels. Het volledige artikel kan je online lezen bij NRC Next.

Loslaten van het verleden

Bij mijn (online) yoga lessen starten wij vaak met een intentie voor de les of de week. Gisteravond had ik de intentie uitgesproken: loslaten en emotionele bagage uit het verleden uit mijn rugzak gooien. Een paar weken geleden heb ik de intentie verbondenheid in vriendschappen opgeschreven. Dat is iets wat ik belangrijk vind in het leven. Vriendschappen kunnen veranderen doordat je zelf verandert door zaken die je meemaakt op je levenspad of dat de ander verandert. In deze blog wil ik mijn ervaringen delen.

Dit liedje kwam voorbij op radio 2 en het triggerde mij

Zoals iedereen wel weet zijn er verschillende vriendschappen en gelukkig kan je er meerdere hebben naast elkaar. Er zijn vrienden waar je vooral lol mee maakt, waarbij je jouw zorgen deelt of (af en toe) klaagt, waarmee je bepaalde interesses of hobby’s deelt of juist op op veel vlakken op dezelfde golflengte zit of in dezelfde levensfase. Vriendschappen sluit je op verschillende momenten in je leven. Zoals ik al bij de kinderen merk start dat op de basisschool. Tegen de tijd dat je op de middelbare school zit verwateren bepaalde vriendschappen, andere vrienden blijven of wellicht worden er vriendschappen verbroken doordat er een ruzie is of iemand er een punt achter zet. Dat is vaak een proces dat niet heel bewust beleefd wordt.

Reflecterend op mijn eigen levensloop zijn er diverse vriendschappen opgebouwd gedurende mijn schooltijd (basisschool en middelbare school). Vervolgens zijn er vriendschappen ontstaan tijdens mijn studietijd en werkende leven. Met de kinderen in mijn leven ontstaan er ook weer nieuwe vriendschappen met ouders van kinderen uit de klas, het voetbalteam of bij andere sociale activiteiten. Helaas zijn er ook vriendschappen verwaterd of verbroken door omstandigheden. Dat hoort bij het leven…

In eerdere blogs heb ik al geschreven over vriendschappen en de column van Ellen Deckwitz in de NRC Next over Therapietijd. Door de scheiding en alles wat ik daarvoor al meegemaakt heb ben ik zelf veranderd en daardoor zijn mijn relaties met vrienden anders geworden. Sommige vriend(inn)en zie en spreek ik meer en anderen minder. Ik heb het daar zeker moeilijk mee gehad, maar “what doesn’t kill you makes you stronger”.

De stappen van loslaten heb ik doorlopen voor mezelf, een vriendschap moet van 2 kanten komen en als dat niet meer zo is dan is het tijd om los te laten. Zelf heb ik ervaren dat ik letterlijk buikpijn kreeg toen ik bij een vriendin op bezoek was. Dat was erg confronterend, maar achteraf een signaal van mijn lichaam. Bij Happinez las ik ook het stuk over ontvrienden in het echte leven. De manier van vriendschap verbreken door niet meer te reageren past niet bij mij. Dan zet ik er liever een punt achter, dat geeft duidelijkheid. Dat wordt in het stuk ook wel dapperder genoemd vergeleken met de “niet moedigste methode” van laten verwateren.

Voor mijn gevoel heb ik het goed afgesloten door 4 punten te benoemen (excuses, vergeven, dankbaarheid en houden van) en ik heb een poging gedaan om geen verwijten te maken en zoveel mogelijk bij mezelf te blijven. In mijn andere blog een betere wereld lees je meer over dit boek dat ik in het verleden gelezen heb.

Andere inspiratiebronnen of boeken die ik met veel plezier gelezen heb of juist veel emoties hebben losgemaakt bij mij zijn (1) Als jouw leven een cirkel is, waar sta je dan? Van Inez van Oord en (2) Je kunt het maar één keer doen van Barbara van Beukeringen. In deze bizarre tijd met veel sterfgevallen rondom Corona was dit een boek dat ik graag wilde lezen. Het heeft veel losgemaakt en voor mij duidelijk gemaakt wat ik wil loslaten. Tegelijkertijd heeft het ook inzicht gegeven in wat ik echt belangrijk vind in mijn leven en waar ik mijn tijd en energie aan wil besteden.

Dit boek heb ik in 1 keer uitgelezen tijdens mijn City trip met de boyz naar Parijs, genieten!

KluppluZ: Hoera mijn kind heeft een mening!

Elk jaar krijg ik vanuit Korein, de buitenschoolse opvang waar mijn kinderen naartoe gaan, een uitnodiging voor een informatie avond. In 2019 werd er een avond georganiseerd waarbij je 2 van deze 3 workshops kon kiezen:

Workshop: ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’
Workshop: ‘Altijd een weerwoord!‘
Workshop: ‘Hoera mijn kind heeft een mening‘


In deze blog schrijf ik hier meer over en met toestemming van KluppluZ mag ik de informatie delen die wij als ouders mee naar huis mochten nemen.

Bij het Klokhuis zag ik een hilarisch filmpje voorbij komen van de bezorgde ouders Nederland over Help! Mijn kind heeft een eigen mening! Goed dat kinderen zichzelf leren uitspreken 😉

De workshop bij Kluppluz over ‘Hoera mijn kind heeft een mening’ heb ik niet zelf gevolgd. Een andere moeder heeft haar informatie met mij gedeeld. Dit wil ik graag met jullie delen:
workshop hoera mijn kind heeft een mening

De informatie en ervaringen over workshop ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’ of ‘ Altijd een weerwoord!’ lees je in mijn andere blogs.

KluppluZ: Altijd een weerwoord!

Elk jaar krijg ik vanuit Korein, de buitenschoolse opvang waar mijn kinderen naartoe gaan, een uitnodiging voor een informatie avond. In 2019 werd er een avond georganiseerd waarbij je 2 van deze 3 workshops kon kiezen:

Workshop: ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’
Workshop: ‘Altijd een weerwoord!‘
Workshop: ‘Hoera mijn kind heeft een mening‘

In deze blog schrijf ik hier meer over en met toestemming van KluppluZ mag ik de informatie delen die wij als ouders mee naar huis mochten nemen.

Zelf ben ik die avond naar deze 2 workshops gegaan: ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’ en ‘Altijd een weerwoord!‘. Bij de 1e workshop zaten de aanwezige ouders allemaal rond een grote tafel waarop een vel lag met een plattegrond van een woning. Nadat wij onszelf kort hadden voorgesteld waarbij je aangaf in welke leeftijd jouw kinderen waren ging de workshop van start. Er werd eerst kort toegelicht dat iedere persoon allerlei eigenschappen heeft, dit kunnen kwaliteiten zijn maar het kan ook een valkuil zijn of een schaduwzijde hebben. Als voorbeeld werden verschillende gezinsleden beschreven aan de hand van eigenschappen, vrouw, man, jongen en meisje.

Wij kregen allemaal de vraag om na te denken over een situatie waarin jouw kind een weerwoord heeft. Waar en wanneer vond dit plaats en hoe reageerde je in deze situatie. Op de tafel konden wij deze situatie uitbeelden met de playmobil poppetjes en attributen. Ik had zelf de situatie neergezet van de drukte in de ochtend op een schooldag. In de tuin had ik een poppetje neergezet bij de fiets. Deze situatie hadden meer ouders neergezet, zoals Diana die haar situatie toelichtte. De kinderen hebben vaak nog geen tijdsbesef en wij concludeerden met z’n allen dat de ouders vaak degene zijn die zorgen voor stress door te gaan jagen om te zorgen dat de kinderen op tijd op school komen. Wat kan je hieraan veranderen? Dat is een goede vraag! Er zijn verschillende manieren om dit te veranderen, het is goed om na te gaan wat er bij jezelf gebeurt op dit moment en wat jij belangrijk vind. Voor kinderen is het heel goed en leerzaam om zelf verantwoordelijkheid te leren nemen. Dus wat is er mis mee dat een kind zelf ervaart wat er gebeurt als hij/zij te laat komt? Misschien is dat juist goed en voelt hij/zij zichzelf daar ongemakkelijk bij doordat hij/zij als laatste de klas binnenkomt of wellicht zichzelf ergens moet melden. Sommige kinderen willen zelf bepalen in welke volgorde ze dingen doen, geef ze die vrijheid en bespreek samen wat er moet gebeuren voordat ze naar school gaan. Samen ontbijten is natuurlijk wel een mooi begin van de dag samen 🙂

Na afloop van de workshop mochten wij de geprinte informatie mee nemen. Dit wil ik graag met jullie delen:
workshop altijd een weerwoord
workshop altijd een weerwoord (eigenschappen)

De informatie en ervaringen over workshop ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’ lees je in mijn andere blog. Ook de informatie van de workshop ‘Hoera mijn kind heeft een mening’ deel ik met je in een blog, bekijk ook het hilarische filmpje van Bezorgde Ouders Nederland bij Klokhuis.

KluppluZ: mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?

Elk jaar krijg ik vanuit Korein, de buitenschoolse opvang waar mijn kinderen naartoe gaan, een uitnodiging voor een informatie avond. In 2019 werd er een avond georganiseerd waarbij je 2 van deze 3 workshops kon kiezen:

Workshop: ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’
Workshop: ‘Altijd een weerwoord!‘
Workshop: ‘Hoera mijn kind heeft een mening‘

In deze blog schrijf ik hier meer over en met toestemming van KluppluZ mag ik de informatie delen die wij als ouders mee naar huis mochten nemen.

een van de boeken die bij de workshop werd aangeraden

Zelf ben ik die avond naar deze 2 workshops gegaan: ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’ en ‘Altijd een weerwoord!‘. Bij de workshop ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’ kregen wij eerst een korte presentatie over de verschillende emotionele ontwikkelingsfases waar kinderen doorheen gaan. Dit zijn de fases van baby tot basisschoolleeftijd. Het schema met informatie kan je onderaan de blog openen.

Na de presentatie gingen wij met een groepje ouders in gesprek en bespraken wij welke momenten jezelf tegen komt met jouw kind(eren). Dat ging bijvoorbeeld over de situaties van wel of niet zelf kleding kiezen voordat de kinderen naar school gaan. Op die manier konden wij elkaar ook helpen met hoe je zou reageren in deze situatie. De ene ouder zoekt ’s avonds de kleding als samen uit zodat dit in de ochtendstress geen tijd kost. Sommige kinderen hebben hier zelf geen eigen mening over en andere ouders bieden 2 keuzes aan of maakt het allemaal niet uit wat het kind kiest. Indien het kind in de zomer met winterkleding naar school wil moet hij/zij dat zelf ervaren, ook een mooie levensles. Dit gesprek was erg handig en leverde soms verrassende inzichten op van andere ouders.

Na afloop van de workshop mochten wij de geprinte informatie mee nemen. Dit wil ik graag met jullie delen:
workshop mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen
workshop mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen (5 fases)

De informatie en ervaringen over workshop ‘Altijd een weerwoord!’ lees je in mijn andere blog. Ook de informatie van de workshop ‘Hoera mijn kind heeft een mening’ deel ik met je in een blog, bekijk ook het hilarische filmpje van Bezorgde Ouders Nederland bij Klokhuis.

Een betere wereld

Thuis hou ik er van om mijn huis af te toe te veranderen. Na de scheiding maak ik er langzaam mijn eigen plek van. Op de overloop stonden 3 boekenkasten vol. Die heb ik leeggehaald om de muur erachter te voorzien van een frisse gele kleur. Met dank aan mijn kinderen voor de kleur suggestie. Nu schijnt er altijd een mooi zonnetje op de overloop. Dat was ook weer een goed moment om door de boekenkast te kijken. Ik leen vaak boeken uit en weet soms ook niet meer aan wie ik het uitgeleend heb. Nu heb ik een lijstje opgehangen als reminder. In deze blog schrijf ik kort over het boek een betere wereld van Will Bowen.

Dit boek had ik niet zelf gekocht, ik kreeg het cadeau bij een ander boek dat ik graag wilde hebben. Ik hou ervan om boeken te kopen (of te lenen van anderen of bij de bibliotheek). De kinderen verslinden zoveel boeken dat ik gestopt ben met het kopen van boeken. Op school bij de jaarlijkse boekenmarkt kopen of verkopen wij wel boeken, maar verder gaan wij graag naar de bibliotheek (of mama gaat als de kinderen bij papa zijn). Ik heb het boek van Will Bowen wel gelezen. Hieronder eerst een korte samenvatting zoals die bij bol.com online staat:

21 dagen maken een wereld van verschil! Klagen, zeuren, mopperen, roddelen: iedereen doet het, al is niemand er trots op. Hoeveel mooier zou de wereld zijn zonder al dat gemopper? Will Bowen ontwikkelde een baanbrekend plan op basis van de gedachte dat er goede dingen op je pad zullen komen als je het dagelijkse gemopper achter je laat. Het idee is simpel: doe een paars armbandje om. Iedere keer dat jezelf betrapt op klagen, zeuren, mopperen of roddelen, moet je het bandje naar de andere pols verplaatsen. Wanneer je erin slaagt om het bandje drie weken om dezelfde pols te houden, zul je merken dat je een ander mens bent geworden. Ga nu de uitdaging aan en leef het leven waarvan je altijd hebt gedroomd! Verbeter je gezondheid, humeur, relatie en carrière met dit simpele hulpmiddel. Het werkt. Echt.

Samen met de kinderen heb ik het hier over gehad en wij hebben een elastiekje om gedaan, niet per se om het 21 dagen vol te houden, maar in eerste instantie voor de bewustwording. De kinderen kunnen nogal eens commentaar op elkaar hebben of verwijten maken. Nu kunnen wij daar makkelijker over praten en heb ik ze geleerd dat het niet fijn is om steeds een oordeel over anderen te laten horen. Het is fijner om zaken vanuit jezelf te benaderen en jouw gevoel met anderen te delen. Zo probeer ik dit goede voorbeeld ook te geven en dat wij samen positief denken 🙂