Inspiratie voor mijn PASSIE

In deze persoonlijke blog wil ik meer delen over wie ik ben en welke mensen mij de afgelopen jaren geholpen hebben om steeds een stapje verder te komen. Daarbij start ik bij degene die mij het laatst geholpen heeft en zo werk ik terug in de tijd. Op die manier zal ik deze blog steeds verder aanvullen en uiteindelijk wordt het een hoofdstuk(ken) mijn 2e boek over mijn levensreis. Na de “bevalling” van mijn 1e boek = proefschrift dacht ik dat ik nooit meer zou schrijven, ik had last van een writersblock oftewel een blokkade. Langzaam maar zeker begon ik weer plezier te krijgen in lezen (inspiratie en kennis opdoen) en schrijven (kennis delen en inspireren) en had ik daar ook tijd voor na mijn 2e en 3e bevalling waarbij ik twee zonen op de wereld gezet heb. Ben je getriggerd lees dan vooral verder 😉

September 2020 begon ik aan een nieuw hoofdstuk van mijn werkreis, bij het CBS had ik mijn baan in mei opgezegd. Dat kwam als totale verassing voor mijn leidinggevende Frank en dit was voor mij de eerste keer dat ik zelf afscheid nam. Bij andere werkgevers durfde ik die stap niet te zetten en bleef ik volhouden. In dat opzicht was mijn vader mijn rolmodel, iemand die altijd bij dezelfde werkgever heeft gewerkt. De vervelende manier waarop ik ontslagen ben hebben diepe wonden achtergelaten en mij echt beschadigd voor het leven. Gelukkig heb ik ook geleerd hoe ik die wonden zelf weer kan helen, al dan niet met hulp van mensen die op mijn pad zijn gekomen.

Ergens voelde het heel vreemd om bij het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) te vertrekken, daar voelde ik mezelf namelijk echt THUIS. Ik grapte ook tegen collega’s, “als het niet bevalt kom ik weer gillend terug ;)”. Starten aan een nieuwe baan in de COVID crisis is natuurlijk al een hele uitdaging, laat staan als hoogbegaafde en hoogsensitieve vrouw die voor het eerst (officieel) aan een leidinggevende functie begint. Gelukkig hadden ze vertrouwen in mijn kwaliteiten. Aan het begin heb ik veel tijd en energie geïnvesteerd om eerst de mensen te leren kennen en ondertussen probeerde ik bij te benen wat er allemaal gebeurde bij OV-data binnen Samenwerkingsverband DOVA. Conclusie alles is onder controle en de datafabriek waar de reisinformatie gemaakt wordt draait op volle toeren.

Ondertussen kwam er steeds meer op mijn bordje zodat ik weer moet leren om nee te zeggen, een uitdaging voor mij zoals de mensen weten die mij goed kennen. Ik ben altijd een bezig bijtje met organiseren, excelleren, overzicht bewaken en ook inzoomen op de details. Op de (zon)dag dat ik mijn nieuwe contract had getekend om op te sturen had ik voor het eerst een date met Bart. Wij hadden elkaar online leren kennen via een datingapp en dat klikte wel, nadat wij op en neer berichten versturen hadden kwam de volgende stap; telefoongesprekken. Erg leuk en gezellig en de tijd vloog voorbij. Op zondag 5 juni 2020 gingen wij samen wandelen. Die dag kan ik goed onthouden doordat het de verjaardag van een goede vriendin is. In de middag gingen wij met vriendinnen naar haar toe voor haar 40e verjaardag bij haar in de tuin. Een select gezelschap in de Corona tijd en dat was ook helemaal prima.

Het ging steeds beter met mij, ik zat weer lekker in mijn vel. Dat duurde even na de scheiding en de vooruitzichten zagen er mooi uit. Tussen de banen een sabbatical om even tot rust te komen, een start te maken met mijn 2e boek en natuurlijk genieten met de kinderen van de ZOMERvakantie. Ondertussen wilde ik ook tijd investering en mijn relatie met Bart, wij hebben een super fijne en intieme tijd samen gehad. Op allerlei vlakken voelde ik een klik, zowel in onze gesprekken als bij onze interesses, opvoeding, normen en waarden. Ik was ook helemaal verliefd, heerlijk om die gevoelens weer te ervaren, dat was weer even geleden. Vanaf het moment dat ik aan mijn nieuwe baan begon ging het steeds minder met mij en Bart wilde graag helpen maar dat lukte hem niet. Ik kroop weer terug in mijn schulp, zoals ik dat ook vaker in de winter doe. Echter blokkeerde ik ook en ik wist op dat moment niet waardoor.

Bart had wel eens verteld over Frans die hem goed geholpen had en nadat het uit ging gaf hij mij het advies contact met hem op te nemen. Ik had Bart ook geholpen aan de contactgegevens van Yvonne (Bijzonder en Wijs) die met name de kinderen geholpen had na de scheiding. Vervolgens heeft ze Mattijs en mij geholpen als ouders. Op die manier hielpen wij elkaar weer verder op de individuele levensreis.

Eind december nam ik contact op met Frans van Goor die een psychosynthese praktijk heeft in Nuenen. Samen spraken wij een moment af voor een kennismakingssessie en dat voelde meteen goed dus ik besloot direct om verder met hem aan de slag te gaan. Bij de 1e sessie kreeg ik als huiswerk om na te denken over mijn belemmeringen voor mijn gevoel van welZIJN. Ik had 3 punten opgenoemd en die hebben wij positief geformuleerd als een affirmatie. Elke sessie kwam ik dichter bij die punten en mijn einddoel. Bij de 10e sessie heb ik het volgende stuk geschreven dat ik graag met jullie deel;

<INSPIRATIE> zorgt voor een klik waarna de radertjes in de ideeënfabriek op volle toeren gaan draaien in mijn bovenkamer. Vervolgens ontstaan er allerlei tintelingen, een fijn gevoel van kippenvel over mijn lijf en bij mijn <HART> Dit leidt vaak dan weer tot een co-productie of een co-creatie. Ik zoek altijd mensen op om mee samen te werken of die ik kan verbinden zodat ze zelf verder kunnen komen.

<MUZIKALE INSPIRATIE> zorgt voor een heerlijk gevoel en ik wil graag dansen en zingen en dat gaat dan vanzelf, “go with the flow”. Dit geeft mij een heerlijk <GEVOEL> van <VRIJHEID> waarbij ik mezelf niks aantrek van de mening van anderen. De <PASSIE> van mijn jeugd komt hier weer terug en dat fijne lichamelijke vrije gevoel. Op deze manier <dansen en muziek> maak ik <VERBINDING> tussen mijn linker- en rechterhersenhelft.

Teveel <INSPIRATIE> kan zorgen voor een (tijdelijke) overdrive. Vaak heeft dit te maken met de omstandigheden en de context van dat moment. Zoals vlak voor een vakantie of bij het wisselen van baan <LIFE EVENT>. Dan wil ik graag actiepunten af ronden of taken en werkzaamheden overdragen zodat ik met een goed gevoel mijn rust kan nemen en kan vertrouwen op de organisatie dat alles blijft “draaien”.

<INSPIRATIE> leidt bij mij tot lange termijn <VISIE> en geeft inzicht in de te volgen stappen om mijn toekomst<DROOM> waar te maken. Meer daarover in de volgende update…. het is nu tijd om te gaan slapen lieve kijkbuiskinderen zegt mevrouw de Uil 😉

Emoties en groeien en (op)bloeien

Het is lente en tijd om naar buiten te gaan en te zien wat er allemaal groeit en bloeit in de natuur. Te genieten van de warmte van de lentezon als die schijnt. Dit is ook de tijd om na de “winterslaap” weer naar buiten te keren. Daar horen emoties ook bij. Graag deel ik in deze blog enkele leestips en films die mij ontroerd hebben. Veel leesplezier en ik hoop dat het jou wellicht inspireert of dat je jezelf meer kan openstellen!

Je leert vaak dat er een aantal (basis) emoties zijn, zoals blij, bedroefd, bang en boos, oftewel de 4 B’s. Alle mensen worden geleid door hun emoties. De Pixar film binnenstebuiten (Inside Out) geeft een mooi inkijkje in het hoofd van de 11 jarige Riley en haar emoties. Het is erg leuk maar ook leerzaam om deze film (samen met jouw kind(eren)) te kijken!

De film Binnenstebuiten van Pixar

De gepersonifieerde emoties, Plezier, Angst, Woede, Afkeer en Verdriet, wonen in het hoofdkantoor. Dat is het controlecentrum in haar geest, waar ze haar adviseren in het alledaagse leven. Je ziet ook hoe ervaringen en belevenissen worden opgeslagen in het (lange termijn) geheugen of zelfs kernherinneringen vormen. Dat zijn belangrijke momenten waardoor er een ‘eiland’ in het langetermijngeheugen ontstaat dat onderdeel is van de persoonlijkheid. Zoals een ‘eiland’ voor vriendschap, familie, ijshockey, eerlijkheid en lol (of plezier).

Riley is in eerste instantie een vrolijk kind, door de dominante rol van Plezier. Het karakter dat voor de emotie Verdriet staat is eerst het ondergeschoven kindje en niemand ziet haar staan. Ze mag nergens aan komen want dan ‘besmet’ ze de herinneringen met verdriet. Riley verhuisd met haar ouders naar een andere stad en ze heeft moeite zich aan te passen aan haar nieuwe leven en worstelt met haar emoties. Mocht je de film nog niet gezien hebben dan ga ik verder niet teveel verklappen. Wat mij betreft een aanrader voor groot en klein! Pixar maakt altijd mooie films met meerdere dimensies en elke keer ontdek je weer iets nieuws bij het bekijken.

Zelf heb ik vroeger niet echt geleerd om mijn emoties en gevoelens te uiten. Je kan wel zeggen dat ik meer mijn ratio heb ontwikkeld. Dankzij verschillende tips van mijn huisarts heb ik hierin stappen gemaakt door het volgen van lichaamsgerichte therapie en mindfulness. Op mijn pad kwam ook (zwangerschaps)yoga, familie opstellingen, mooie en leerzame boeken en psychosynthese waarbij ik meer leer luisteren naar mijn eigen gevoel en bepaalde (oude) patronen probeer te doorbreken.

G schema uit Psychologie

Een psycholoog werkt ook vaak met zogenaamde G schema’s waarbij je Gebeurtenis-Gedachten-Gevoelens-Gedrag-Gevolg kan opschrijven voor meer inzicht in bepaalde patronen, reacties en emoties. Bij de mindfulness heb ik geleerd dat gedachten steeds komen en gaan en dat ze er ook mogen zijn. Er niet in blijven hangen en loslaten is soms de uitdaging bij (terugkerende) gedachten of gevoelens. Iets wat je irriteert spiegelt vaak ook iets en als je ervoor open staat is het mooi om te onderzoeken wat dat is zodat je er eventueel ook mee aan de slag kan gaan.

In het grote emotieboek van Stine Jensen beschrijft ze nog veel meer emoties of gevoelens zijn zoals schaamte, moed, thuis, eenzaam, hoop en trots. Ik een eerdere blog heb ik er al kort over geschreven. Het is goed om stil te staan bij de verschillende emoties die er zijn en die je voelt of ervaart. Ze mogen er zijn en ik leer (mezelf en) mijn kinderen om emoties niet op te kroppen. Hoe goed je ze ook in een doosje stopt, het komt er toch wel uit en dan kan je dat beter regelmatig uiten in plaats van dat de bom barst of de emmer ineens overloopt. Dat heb ik zelf wel ervaren (en mijn moeder ook) tijdens mijn jeugd en puberteit 😉 Ook later heb ik dit nog wel ervaren in relaties. Het is belangrijk om jezelf te kunnen zijn.

JUST BE YOUR SELFIE 😉

In mijn relatie(s) heb ik dat niet altijd zo mogen ervaren waardoor ik uiteindelijk niet naar mijn gevoel heb geluisterd en daarmee ook niet dichtbij mezelf kon blijven. Na de scheiding ben ik weer op zoek gegaan naar mezelf, waar word IK blij van? wat doe IK graag? Waardoor word IK ontroerd? Waar hecht IK waarde aan of waar ben IK dankbaar voor? Dat was (en is nog steeds) een mooie zoektocht of ontdekkingsreis.

Vaak zijn we geneigd om op de vraag “hoe gaat het” te antwoorden met “het gaat goed”. Dit is vaak een standaard reactie. Die diepere laag, waar de emoties en gevoelens zitten, wordt niet altijd bereikt. Zeker niet met oppervlakkige contacten. Ik merk dat ik graag op zoek ga naar die diepere laag om zo verbinding met anderen te maken. Verbinden kan wat mij betreft op verschillende manier, een luisterend oor (zonder vragen of oordelen), door het stellen van vragen (en positieve feedback geven) of door jezelf open te stellen naar een ander.

Een ander boek dat over emoties gaat is het boek van trainer, coach en moeder Floor van Lierintense emoties boven water. Daarin beschrijft Floor aan de hand van prachtige en kleurrijke tekeningen wat emoties je kunnen vertellen. Ze heeft verschillende dieren bij een basisemotie gebruikt zoals blij (aap), boos (adelaar), verwonderd (draak), angst (olifant), verdriet (giraffe) en dankbaar (kolibrie). Er wordt een korte uitleg gegeven over wat deze emotie voor je doet, wat de functie is en waar de emotie bij helpt. Voor ouders en opvoeders staat er nog een uitgebreide uitleg per emotie achterin het boek. Een mooi en leerzaam boek om samen met jouw kind(eren) te lezen!

het boek Intense emoties boven water

Door bezig te zijn met mijn emotionele ontdekkingsreis werk ik ook aan een stukje persoonlijke groei. Er zijn verschillende associaties bij groeien. Met mijn oudste zoon was ik bij de GGD waar hij gemeten werd om te zien hoeveel hij gegroeid was sinds de vorige meeting en waarbij standaard de vergelijking wordt gemaakt met de groeicurves. Daarna waren wij bij de parodontoloog die keek op de röntgenfoto of de wortels van zijn kies voldoende gegroeid waren voor de geplande autotransplantatie. Daarnaast keek hij naar zijn voeten of hij al weer een groeispurt gehad had 😉 In dit geval is groeien dus groter worden. In de natuur is groeien en (op)bloeien een transformatie naar een volgend stadium of fase. Mensen kunnen ook blijven groeien door te leren, reflecteren en zichzelf te ontwikkelen. Dit is een prachtig proces waar je niet altijd bewust bij stilstaat.

Film Alice in Wonderland (2010) van Disney

De laatste jaren maak ik op mijn verjaardag een lijstje “waar wordt mama blij van op haar xxe verjaardag?” Dit jaar werd ik 42 en stond er onder andere op dit lijstje samen de film Alice in Wonderland kijken. Ik zocht de film op uit 1951 en mijn jongste zoon wilde deze versie niet kijken, hij wilde de “echte” film kijken met Johnny Depp. Wij bekeken de Kijkwijzer en die gaf 9 jaar aan en Angst. Over 19 dagen wordt hij 9 jaar en hij probeerde mij te overtuigen met “bij papa kijken wij films van 12 jaar”.

Mijn wens om deze film te kijken komt voort uit een mooie associatie die ik had tijdens een psychosynthese sessie. Het ging over emoties waar ik niet altijd bij kom maar die ik wel wil ontdekken door “down the rabbit hole” te gaan. Samen met Stijn en Bram heb ik de film gekeken. Ook deze film is weer een prachtige Disney film met verschillende (levens)lessen waarbij Alice van alles probeert en meemaakt, om al doende te ontdekken wie ze is. Door jouw leven te leiden, te ontdekken, misschien van de gebaande paden af te wijken, met vallen en opstaan leer je jezelf beter kennen en kom je erachter wat (of wie) bij je past. Dat kun je niet allemaal bedenken, dat ontdek je tijdens je ervaringen met de wereld om je heen. Zoals het spreekwoord zegt “Al doende leert men”. Niet (alleen) door naar binnen te kijken, maar gewoon door deel te nemen aan het leven. Ik hoop dat mijn blog een inspiratie is en ik wens jou een mooi persoonlijk groeiproces en ontdekkingsreis toe!

Karnemelk pannenkoekjes

Dit is echt een favoriet recept van mezelf en de kinderen smullen er ook elke keer weer van. Voor het Kerstdiner op school ook al meerdere keren gemaakt en het is elke keer weer een succes. Soms blijft er nog iets over en kunnen wij er nog een dagje van genieten (eventueel koud in de broodtrommel mee). Met toestemming van Masterchef Australia Julie Goodwin deel ik graag dit recept met jullie uit het boek “Koken voor familie en vrienden”. Veel bakplezier en natuurlijk smakelijk eten!

Ingrediënten karamelsaus:
125 gram ongezouten boter (in klontjes)
100 gram bruine suiker
125 ml koffieroom

Bereiding karamelsaus:
Meng alle ingrediënten voor de karamelsaus in een middelgrote steelpan op een laag vuur, tot de boter smelt en de suiker oplost. Bren aan de kook, zet het vuur nog wat lager en laat ongeveer 5 minuten zonder deksel sudderen tot het is ingedikt. Haal de pan van het vuur om iets af te laten koelen.

Bram geniet van de karnemelk pannenkoekjes voor de teevee 😉

Ingrediënten pannenkoeken:
150 gram zelfrijzend bakmeel
1/4 theelepel zuiveringszout
55 gram fijne kristalsuiker
310 ml karnemelk
1 ei
olijfolie
eventueel plakjes banaan

Bereiding pannenkoekjes:
Zeef het bakmeel en het zuiveringszout boven een kom en roer er de suiker door. Maak in het midden een kuiltje. Klop het ei door de karnemelk en roer dit voorzichtig door het beslag.

Zelf smul ik van een pannenkoekje met plakjes banaan hmmm

Verhit de koekenpan op een laag- tot middelhoog vuur en doe er wat olie in. Schenk 60ml beslag (ik pak meestal een sauslepel) in de pan en draai deze rond, zodat het beslag gelijkmatig over de pan uitvloeit. Bak 2 minuten of totdat er luchtbelletjes aan het oppervlak verschijnen. Draai de pannenkoek om en bak nog eens 1 minuut. Herhaal dit met het resterende beslag. Serveer de pannenkoekjes met de karamelsaus en plakjes banaan.

Tip van MaMarloesje:
De karamelsaus heb ik wel een paar keer gemaakt, zelf vind ik die heerlijk. De kinderen doen er liever stroop of poedersuiker op. Meestal bespaar ik mezelf de moeite en laat ik dus de karamelsaus achterwege.

Serveertip van Julie Goodwin:
Leg elke pannenkoek op een stukje bakpapier. Dat ziet er niet alleen feestelijk uit, het serveert ook erg makkelijk. Die bevestiging (en complimenten) kreeg ik van de obers bij het Kerstdiner op school, die het eten serveerden bij de kinderen 🙂

Hazelnoten-walnoten taart

het tv programma Binnenstebuiten staat hier wel eens op en laatst maakte Sharon de Miranda een taart die ik ook wel wilde proeven. Tijd om te bakken dus 🙂 Een leuk detail waar ik vrolijk van werd, ze had de jurk aan die ik zomer 2019 in Vlieland voor mezelf gekocht had als tastbare, praktische en mooie souvenir.

Sharon de Miranda snijdt de hazelnoten-walnoten taart aan (Binnestebuiten)

Het recept kan je lezen en bekijken op de internetpagina van Binnestebuiten of klik op de foto hierboven. Veel bakplezier en smakelijk eten!

Volgens Bram is dit vanaf nu zijn favoriete taart (en daarna appeltaart), dus wij maken hem samen nog wel een keer denk ik zo. Lekker samen genieten, met bakken en daarna met opeten 😉

stuk zelfgemaakte hazelnoten-walnoten taart bij de koffie

Trouwdag

18 | 07 | 2008 dat is de datum van onze trouwdag en wat was het een prachtige dag. Ik had de film daarvoor al in mijn hoofd afgespeeld om die dag optimaal te kunnen GENIETEN. Dat heb ik zeker gedaan, samen met familie en vrienden. Onze dierbaren die wij op dat moment er graag bij wilden hebben om dit samen met ons te vieren. In deze blog blik ik terug; naar de momenten van na de scheiding en hoe ik het terug kijk op het verleden en bepaalde zaken ook loslaat om verder te gaan. Nieuwsgierig, lees dan vooral verder voor een inkijkje in mijn leven en gedachten 😉

De mensen die mij kennen weten dat ik iets met cijfers en met name data heb, zo ken ik de meeste verjaardagen en data van belangrijke gebeurtenissen uit mijn hoofd. Zowel van mijzelf als van mensen om mij heen. En dat was al voordat ik met mijn afstuderen en PhD project aan levensgebeurtenissen en levensloop werkte 😉

samen met mijn vader op de foto

Trouwdag in 2008
Zomer 2008 was onze dag, de dag dat wij gingen trouwen. Daar werd naartoe geleefd en met een strakke planning werden de voorbereidingen getroffen. Op de dag zelf (18 juli) kwam Mattijs mij ophalen bij ons appartement met de oldtimer van zijn ouders. Wij reden samen naar de trouwlocatie de Burgh in Eindhoven waar Cindy ons in het bijzijn van familie en vrienden in de echt verbond. De locatie was prachtig, een intieme locatie met muzikale begeleiding van vrienden; Tessa, Jamie en Paul. Na een korte fotoshoot buiten reden wij naar de TU/e voor de uitgebreide fotosessie in Vertigo. Het feest en diner vond plaats in ’s Gravenmoer in de tuin van Mattijs zijn ouders met een tent en de catering van Heesterakkers. Elk jaar rond deze dag bekijk ik het mooie fotoboek van de fotograaf Clark Reid. Gewoon om nog even na te genieten van deze prachtige dag. Uit ons huwelijk zijn namelijk twee geweldige kinderen voortgekomen ♥️ STIJN en BRAM ♥️

Trouwdag vieren
Elk jaar vierden wij onze trouwdag, eerst met uitstapjes en overnachtingen en laten ook met de kinderen met een etentje. Het laatste weekendje weg was volgens mij in 2014 toen ik daarvoor mijn trouwjurk nog aangepast had met de kinderen voor een fotoshoot. Stijn en Bram mochten bij opa en oma logeren en ik ging op weg naar Rotterdam om Mattijs op het werk te verrassen. Nadat wij met zijn collega’s geproost hadden op het weekend hebben wij bij Citizen M geslapen. De volgende dag met de kinderen de fles champagne geopend om te proosten op Mattijs zijn vast contract samen met zijn ouders. Jaren daarna hebben wij met de kinderen op leuke plekken in Eindhoven gegeten en geproost.

Trouwdag niet meer vieren
Tien jaar na onze trouwdag besloten wij uit elkaar te gaan. Dat 10 jarig jubileum en de bouw- en wij graven alvast het gat voor de kelder- borrel in Mierlo ging niet door…. bizar, de plannen die ik in mijn hoofd gemaakt had vielen ineens in duigen… dat was heel snel schakelen en in de regelmodus voor de scheiding met hulp van de mediator. In 2018 ben ik op onze trouwdag naar Groningen gegaan voor mijn werk. Ons 5 jarig jubileum hadden wij ook samen in Groningen gevierd, dus dit was heel dubbel maar ook weer fijn om hier nu alleen te zijn. Een trip down memory lane maar ook om mezelf te laten zien dat de emoties er mogen zijn en ik hierdoor ook sterker wordt.

Mijn ringen vervangen door deze prachtige ring met maansteen

Afscheidsritueel
Mijn verlovingsring en trouwring had ik nog om mijn vinger op dat moment. Ik had mezelf voorgenomen om die op deze dag af te doen op een moment (en locatie) dat goed zou voelen. In een mooie winkel heb ik een andere ring voor mezelf gekocht, een ring met een maansteen. In de avond ben ik Groningen gaan verkennen op een OV fiets en ben ik bij de Aletta Jacobs hal gestopt. Daar heb ik op mooie muziek mijn verlovingsring en trouwring afgedaan en aan mijn ketting gehangen om vervolgens aan deze lege vinger mijn nieuwe ring te doen. Dit was een eerste stap in mijn rouwproces. Vanaf nu ben ik getrouwd me MEZELF 🙂 Ojee…

verlovings- en trouwring aan mijn ketting bij Boeddha hangertje en de ring met maansteen om mijn vinger

Loslaten en verwerken
Van mijn ouders kreeg ik een mooie ring van Happinez met de tekst “you can always begin again”. En zo had ik ineens 2 mooie nieuwe en symbolische ringen aan mijn vingers. Later in 2018 heb ik samen met de kinderen nog een andere ring uitgezocht bij Spirit in Style in Nijmegen. Wij hebben samen een ring uitgezocht met 3 granaatstenen; voor mijn beide kinderen een granaatsteen en voor mama eentje. Meestal draag ik deze ring aan mijn linkervinger zodat ik altijd aan de kinderen denk en ze dichtbij mij draag.

met dank aan het vakwerk van Arjen Lemmens

Van trouwring naar prachtig sieraad
Mijn trouwring lag in de lade en ik wilde daar ook iets mee doen. Goudsmid Arjen Lemmens heeft van mijn trouwring een prachtig sieraad gemaakt; een hanger voor een ketting. In deze hanger zijn de vingerafdrukken van de kinderen verwerkt. Samen met de kinderen zijn wij naar zijn atelier in Bergeijk gegaan voor het maken van de inkt vingerafdrukken. In december 2019 hebben wij samen de ketting met hanger opgehaald. Voor mij was dit een mooi moment en weer een stap die ik gezet heb. Mijn trouwring heb ik zo toch een 2e leven gegeven en ik ben erg blij dat er iets moois (de vingerafdrukken) van de kinderen, die uit ons huwelijk zijn voortgekomen, erin verwerkt is. Vanaf die dag draag ik deze ketting heel vaak.

de vingerafdrukken van Stijn en Bram

(on)rechtvaardigheid en onrecht

Samen met mijn jongens ben ik 5 nachten naar Zeeland, even lekker quality time samen doorbrengen en uitwaaien aan zee. Ook een mooie tijd voor gesprekken samen als er niks hoeft en er geen dagelijkse verplichtingen zijn. Boyz will be boyz en natuurlijk vliegen ze elkaar ook wel eens in de haren of zijn ze het oneens, dat hoort erbij, bij broers zijn. In deze blog wil ik iets schrijven over het gevoel dat de kinderen wel eens hebben en ik heb dat zelf ook; onrechtvaardigheid en dat je dat niet eerlijk vindt.

Kinderen vergelijken nogal graag zaken “Mama dat is niet eerlijk Stijn mocht dit en ik niet. Waarom moet ik dat doen en Bram niet?” Ik probeer de kinderen dan te leren wat ik zelf als klein meisje ook geleerd hebt van mijn ouders, niet alles op de weegschaal leggen. De belangrijkste les vind ik ook, luister naar wat er gezegd wordt door de ander. Dat wil dus ook zeggen dat ik serieus luister naar wat de kinderen zeggen en daarop reageer. Ik probeer daar ook voorbeelden bij te gebruiken uit mijn eigen ervaringen. Afhankelijk van het moment en hoe verhit de discussie is kies ik uiteraard ook wel eens voor de tactiek om kort te reageren (al dan niet met mijn strenge stem) en er later samen over te praten op een rustig moment. Of juist een 1-op-1 gesprek aan te gaan, dat werkt soms ook goed. Ik herken dat wel, de kinderen hebben oog voor detail(s) en daardoor vallen veel zaken op. Het hoort er nu eenmaal bij dat bij opgroeien zaken vergeleken worden dus dat doen ze constant. Inmiddels kan ik aan mijn CV juf mama toevoegen en politie-agente 😉

Na een paar dagen uit onze vertrouwde omgeving en in de relaxte sfeer van vakantie komt iedereen tot rust en zijn de jongens erg lief voor elkaar. Ze sluiten samen compromissen als ik ze keuzes geef. Dat werkt ook goed, een beperkt aantal keuzes. Ook in de supermarkt trouwens, geen idee wie alle smaken hagelslag en merken verzonnen heeft. Daar krijgt iedereen toch #keuzestress van…

Je hebt er wellicht wel eens van gehoord, tegenwoordig kom je de term (of het “labeltje”) steeds vaker tegen temperamentvolle kinderen. Eva Bronsveld heeft hier ook een boek over geschreven. Ze omschrijft deze kinderen als volgt “temperamentvolle kinderen zijn intense, gevoelige en opmerkzame kinderen die een sterke eigen wil hebben”. Andere termen die je misschien ook wel eens gelezen hebt zijn (hoog)gevoelige kinderen. Trainer, coach en moeder Floor van Lier kan je hier meer over leren.

Hooggevoelige kinderen worden vaak omschreven als teruggetrokken, verlegen ogende kinderen, die afwachten en liever niet in de belangstelling staan. Maar… ze zijn ook erg energieke en enthousiast wat zichzelf uit in een nieuwsgierige en onderzoekende houding en vaak met een duidelijke mening (ijzersterke wil). Door de leuke en spannende dingen die ze opzoeken bouwen ze spanning op, die op een gegeven moment te veel kan worden. Hooggevoelige kinderen kunnen hier last van krijgen (overprikkeling) en het is goed om af en toe de opgebouwde spanning te laten ontladen. Indien dit niet gebeurd kunnen kinderen met een sterke wil vervelend, tegendraads of HEEL driftig worden… Dat herken ik ook bij mezelf. Gelukkig heb ik wel geleerd om daarmee om te gaan en laat ik dat vaak alleen zien aan mensen van wie ik heel veel houd (mensen dichtbij mij).

Bij het halen van de zwemdiploma’s geef ik vaak een boek, het liefst van Roald Dahl. Ik had gelezen over Draakje Vurig en dat leek mij een mooi boek om samen te lezen: “Draakje Vurig heeft een superidee! Hij weet precies wat hij wil: varen naar eiland in het meer. Als zijn plannetje na hard werken uiteindelijk toch dreigt te mislukken, wordt meteen duidelijk waarom hij Draakje Vurig heet…”. Door het lezen van dit boekje kunnen kinderen zelf ook beter begrijpen wat er gebeurd en als je dit samen bespreekt dan kan je ook leren wat jouw kind eraan kan doen om dit te voorkomen. Het boek is geschreven door Josina Intrabartolo, auteur van de Langmuts-boeken, in samenwerking met Janneke van Olphen (www.gevoeligheidgrootbrengen.nl) en illustrator Martine Goudappel.

Wat ik geleerd heb is rust, ritme en regelmaat helpen. Structuur aanbrengen in het dagelijks leven zodat de kinderen (en ikzelf) weten wat er op de planning staat. Daarnaast ook samen praten over emoties en ook de ruimte bieden om deze emoties te uiten. Opkroppen heeft geen zin en leidt tot frustraties en woede uitbarstingen van beide kanten. Dat heb ik zelf ook met vallen en opstaan geleerd en ik probeer deze wijze levenslessen aan mijn kinderen mee te geven.

Rechtvaardigheidsgevoel is voor veel mensen belangrijk, voor hoogbegaafde kinderen zijn regels en gemaakte afspraken erg belangrijk. Dat weet ik van mezelf, dat had ik vroeger al en nu nog steeds. Er is nooit een officiële diagnose hoogbegaafdheid bij mij gesteld, echter zei een psychiater ooit tegen mij “dat staat buiten kijf dat jij hoogbegaafd bent”. Op dat moment zag ik het niet als compliment, ik had er eerder last van in mijn relatie(s). Nu kan ik er beter mee omgaan en hoop ik dat ik er ook de vruchten van kan plukken 🙂 En mijn kinderen hierin kan begeleiden, ze hebben tenslotte ook mijn genen.

Op de website www.smartease.nl las ik meer over hoogbegaafheid en het rechtvaardigheidsgevoel: “Ook gemaakte beloftes zijn erg belangrijk. Als deze verbroken worden zonder goede reden leidt dat tot veel discussie en gezeur. Het is dus als opvoeder van groot belang dat de reden van het verbreken van de afspraak, op een duidelijke en volwassen manier wordt uitgelegd. Het rechtvaardigheidsgevoel komt ook tot uiting in idealisme. Hoogbegaafde kinderen zijn vaak erg begaan met onrechtvaardige wereldgebeurtenissen of rampen (zoals aardbevingen, bedreigde diersoorten en armoede).”

In het verleden heb ik ook vervelende zaken meegemaakt, zowel op werkgebied als in relaties en vriendschappen. Belangrijke kernwaarden voor mij in deze relaties zijn respect en vertrouwen. Liegen en bedriegen staan daar lijnrecht tegenover en als de limiet bereikt is dan is het over voor mij. In relaties of vriendschappen slik ik veel en zet ik er niet zo snel een punt achter. Dat is misschien nog een wijze les voor mezelf om te leren, naar mijn eigen gevoel luisteren (in plaats van naar mijn hoofd) en mensen om mij heen verzamelen die het beste in mij naar boven halen.

Bananenbrood

Samen met de kinderen vind ik het leuk om te bakken. Zelf doe ik dat ook graag en zo hebben wij laatst van de (over)rijpe bananen ons eerst bananenbrood gebakken. Het lijkt meer op cake, maar de benaming komt van die Australiërs die natuurlijk geen echte broodbakkers zijn 😉 Lees verder om het recept te zien en waar ik de inspiratie vandaan heb

zelfgebakken bananenbrood, smullen bij de lunch 🙂

Ik volg al een aantal jaar de Club van Relaxte Moeders en bekijk de weekmenu’s indien ik op zoek ben naar inspiratie voor wat ik kan koken, voor mezelf of met de kinderen. Hier had ik Elsbeths Bananenbrood al vaker voorbij zien komen en raakte ik geïnspireerd om dit zelf een keer te bakken. Nu was het nog wachten op een paar (over)rijpe bananen en uiteraard ook een goed moment dat wij tijd hadden om dit samen te bakken; Bevrijdingsdag 2020! Ik heb zelf het recept van de internetpagina Fransesca Kookt gebruikt. Wij hebben de versie ALLE REMMEN LOS gemaakt, er zijn ook nog 2 andere varianten; zonder suiker en een gezondere versie. Ik wens jou/jullie veel BAKplezier en natuurlijk SMAKELIJK 🙂

Vakantiekriebels

Het is mooi weer, iedereen heeft zin om naar buiten te gaan en erop uit te gaan. Ook doordat wij sinds 16 maart vanwege de maatregelen rondom het Corona virus in onze mogelijkheden werden beperkt. Daarnaast staan er Feestdagen voor de deur waardoor veel mensen lange weekenden hebben. Nederlanders gaan vaak naar het buitenland op vakantie, in ons eigen land zijn ook super mooie plekjes om te ontdekken. In deze blog deel ik enkele mooie tips van vriendinnen. Mocht je nog iets zoeken voor de (zomer)vakantie of een weekendje weg kijk dan wat er bij je (en jouw gezin) past 😉

Vliebiza 2019, we genieten nog steeds na

Samen met vriendinnen delen wij veel tips en dus ook vakantie adresjes, in eigen land of net over de grens (België).

Hieronder enkele tips:
Camping Hartje Groen in natuurgebied de Maashorst (Noord-Brabant)
Kampeerterrein Stortemelk op Vlieland (Waddeneilanden)
Natuurkampeerterrein de Lange Paal op Vlieland (Waddeneilanden)
Camping de Pekelinge in Oostkapelle (Zeeland)
Camping en B&B Sint Anthonijshoek in Koudekerke (Zeeland)
Kampeerterrein de Lievelinge in Vuren (Gelderland)
Camping Bakkum in Castricum aan Zee (Noord-Holland)
Camping Geversduin in Castricum (Noord-Holland)
Europarcs de Wije Werelt in Otterlo (Gelderland)
Forest camp Nutchel in Martelange (België)
Qurios ECO Grevelingenstrand bij Brouwersdam/Grevelingenmeer (Zeeland)
Hotel Doniastate op Vlieland (Waddeneilanden)
Camping Ons Buiten in Oostkapelle (Zeeland)
Camping BuitenLand in Nieuw Amsterdam
Camping de Kleine Wolf in Ommen
Landgoed Ottenmeer in Wouwse Plantage

Dus laat die VAKANTIEKRIEBELS maar komen en kijk of er nog iets moois beschikbaar is om te boeken. Op deze manier kan je ook mooi het toerisme, economie en de horeca (vanaf 1 juni) weer steunen onder het mom support the locals in Nederland. Ik wens een een fijne (zomer)vakantie toe!

NRC Next 20 mei Uit, thuis en onderweg: wat nu wel mag en wat (nog) niet

Dinsdag 19 mei heeft Minister President Rutte weer de maatregelen en de nieuwe regels toegelicht tijdens de persconferentie. In de NRC Next staat vandaag een toelichting van deze regels. Het volledige artikel kan je online lezen bij NRC Next.

Loslaten van het verleden

Bij mijn (online) yoga lessen starten wij vaak met een intentie voor de les of de week. Gisteravond had ik de intentie uitgesproken: loslaten en emotionele bagage uit het verleden uit mijn rugzak gooien. Een paar weken geleden heb ik de intentie verbondenheid in vriendschappen opgeschreven. Dat is iets wat ik belangrijk vind in het leven. Vriendschappen kunnen veranderen doordat je zelf verandert door zaken die je meemaakt op je levenspad of dat de ander verandert. In deze blog wil ik mijn ervaringen delen.

Dit liedje kwam voorbij op radio 2 en het triggerde mij

Zoals iedereen wel weet zijn er verschillende vriendschappen en gelukkig kan je er meerdere hebben naast elkaar. Er zijn vrienden waar je vooral lol mee maakt, waarbij je jouw zorgen deelt of (af en toe) klaagt, waarmee je bepaalde interesses of hobby’s deelt of juist op op veel vlakken op dezelfde golflengte zit of in dezelfde levensfase. Vriendschappen sluit je op verschillende momenten in je leven. Zoals ik al bij de kinderen merk start dat op de basisschool. Tegen de tijd dat je op de middelbare school zit verwateren bepaalde vriendschappen, andere vrienden blijven of wellicht worden er vriendschappen verbroken doordat er een ruzie is of iemand er een punt achter zet. Dat is vaak een proces dat niet heel bewust beleefd wordt.

Reflecterend op mijn eigen levensloop zijn er diverse vriendschappen opgebouwd gedurende mijn schooltijd (basisschool en middelbare school). Vervolgens zijn er vriendschappen ontstaan tijdens mijn studietijd en werkende leven. Met de kinderen in mijn leven ontstaan er ook weer nieuwe vriendschappen met ouders van kinderen uit de klas, het voetbalteam of bij andere sociale activiteiten. Helaas zijn er ook vriendschappen verwaterd of verbroken door omstandigheden. Dat hoort bij het leven…

In eerdere blogs heb ik al geschreven over vriendschappen en de column van Ellen Deckwitz in de NRC Next over Therapietijd. Door de scheiding en alles wat ik daarvoor al meegemaakt heb ben ik zelf veranderd en daardoor zijn mijn relaties met vrienden anders geworden. Sommige vriend(inn)en zie en spreek ik meer en anderen minder. Ik heb het daar zeker moeilijk mee gehad, maar “what doesn’t kill you makes you stronger”.

De stappen van loslaten heb ik doorlopen voor mezelf, een vriendschap moet van 2 kanten komen en als dat niet meer zo is dan is het tijd om los te laten. Zelf heb ik ervaren dat ik letterlijk buikpijn kreeg toen ik bij een vriendin op bezoek was. Dat was erg confronterend, maar achteraf een signaal van mijn lichaam. Bij Happinez las ik ook het stuk over ontvrienden in het echte leven. De manier van vriendschap verbreken door niet meer te reageren past niet bij mij. Dan zet ik er liever een punt achter, dat geeft duidelijkheid. Dat wordt in het stuk ook wel dapperder genoemd vergeleken met de “niet moedigste methode” van laten verwateren.

Voor mijn gevoel heb ik het goed afgesloten door 4 punten te benoemen (excuses, vergeven, dankbaarheid en houden van) en ik heb een poging gedaan om geen verwijten te maken en zoveel mogelijk bij mezelf te blijven. In mijn andere blog een betere wereld lees je meer over dit boek dat ik in het verleden gelezen heb.

Andere inspiratiebronnen of boeken die ik met veel plezier gelezen heb of juist veel emoties hebben losgemaakt bij mij zijn (1) Als jouw leven een cirkel is, waar sta je dan? Van Inez van Oord en (2) Je kunt het maar één keer doen van Barbara van Beukeringen. In deze bizarre tijd met veel sterfgevallen rondom Corona was dit een boek dat ik graag wilde lezen. Het heeft veel losgemaakt en voor mij duidelijk gemaakt wat ik wil loslaten. Tegelijkertijd heeft het ook inzicht gegeven in wat ik echt belangrijk vind in mijn leven en waar ik mijn tijd en energie aan wil besteden.

Dit boek heb ik in 1 keer uitgelezen tijdens mijn City trip met de boyz naar Parijs, genieten!

KluppluZ: Hoera mijn kind heeft een mening!

Elk jaar krijg ik vanuit Korein, de buitenschoolse opvang waar mijn kinderen naartoe gaan, een uitnodiging voor een informatie avond. In 2019 werd er een avond georganiseerd waarbij je 2 van deze 3 workshops kon kiezen:

Workshop: ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’
Workshop: ‘Altijd een weerwoord!‘
Workshop: ‘Hoera mijn kind heeft een mening‘


In deze blog schrijf ik hier meer over en met toestemming van KluppluZ mag ik de informatie delen die wij als ouders mee naar huis mochten nemen.

Bij het Klokhuis zag ik een hilarisch filmpje voorbij komen van de bezorgde ouders Nederland over Help! Mijn kind heeft een eigen mening! Goed dat kinderen zichzelf leren uitspreken 😉

De workshop bij Kluppluz over ‘Hoera mijn kind heeft een mening’ heb ik niet zelf gevolgd. Een andere moeder heeft haar informatie met mij gedeeld. Dit wil ik graag met jullie delen:
workshop hoera mijn kind heeft een mening

De informatie en ervaringen over workshop ‘Mijn kind zelf laten kiezen of grenzen stellen?’ of ‘ Altijd een weerwoord!’ lees je in mijn andere blogs.